على ( ع ) و اصحاب جمل
خضرى در ارتباط با رويداد جمل مىگويد : « على بن ابى طالب آن خويشتندارى را نداشت كه بتواند درنگ كرده تا شكاف به وجود آمده التيام يابد . . . درنتيجه پيامد جنگ جمل بر دوش دو گروه است » يعنى على ( ع ) و اصحاب جمل .
تبانى در پاسخ مىگويد : اين سخن كه على ( ع ) خويشتندارى نداشت ، گستاخى و دروغ بستن بر تاريخ است . پندارى از وى مىخواهد كه در خانه نشسته و رعيت خود را در آشوب و درگيرى رها كند و هيچ به وظايفى كه خداوند درباره حفظ منافع امت بر دوش وى گذارده ، ننگرد . على ( ع ) با فرستادن يك سياستمدار كارآزموده و يكى از قهرمانان اسلام به نام قعقاع بن عمر به سوى طلحه و زبير و عايشه ، خويشتندارى خود را نماياند . قعقاع با آنان به مناظره پرداخت و آنها را با دلايل آشكار قانع كرد و خطا و اشتباه بر ايشان آشكار شد . « 1 »
با دليل دينى نيز ثابت شده كه على ( ع ) امامى عادل بود و كسى كه در برابر وى بپاخاسته ، گمراه است و تا هنگامى كه به اردوى حق باز نگردد جنگ با او واجب خواهد بود . اين هم ثابت است كه پيامبر ( ص ) به زبير گفته بود : با على مىجنگى در حالى كه به وى ستم كردهاى . « 2 »
حافظ ابن حجر آورده است : طبرى به سند صحيح از احنف بن قيس روايت كرده كه گفت : طلحه و زبير را يافتم . به آنان گفتم : من عثمان را جز كشتهاى
هامش
( 1 ) - همان : 2 / 51 .
( 2 ) - همان : 2 / 45 . منبع حديث در صفحات پيشين ذكر شده است .