جنگ نهروان
جايى است ميان بغداد و حلوان كه رويداد معروف خوارج در سال 37 در آن روى داد .
علت جنگ آن بود كه وقتى امير مومنان ( ع ) از صفين بازگشت ، گروهى از سپاهيان وى كه شمار آنان چهار هزار تن بودند و از جمله زاهدان و عابدان و پيشانى پينه بستگان بهشمار مىآمدند ، گمراه گشته و به امام ( ع ) گفتند كه بايد از گناه خود در حكم قرار دادن آن دو مرد توبه نمايد . امام ( ع ) به آنان گفت : آيا به شما نگفته بودم كه شاميان با قرآنها شما را مىفريبند زيرا جنگ آنان را هلاك نموده پس مرا واگذاريد تا به جنگشان روم اما شما جز به حكميت تن نداديد .
آنگاه خواستم پسر عمويم عبد اللّه بن عباس را حكم قرار دهم زيرا مردى است كه فريب نمىخورد اما جز بر ابو موسى اشعرى رضايت نداديد و من با اكراه « 1 »
هامش
( 1 ) - به گفتگوى امام على ( ع ) و مردم عراق مراجعه شود :
امام به آنها گفت : در آغاز از اطاعت من سرباز زديد ، اينك اطاعت پيش آوريد . من مىبينم كه ابو موسى اشعرى را برنگزينيد زيرا از عمرو ضعيفتر است و توان نيرنگهاى وى را ندارد .
اشعث و زيد بن حصين طائى و مسعر بن فدكى گفتند : ما فقط به او رضايت داريم زيرا ما را از آنچه پيشآمد هشدار داده بود و نشنيديم و اينك بدان افتادهايم : وقعه صفين : 499 ، الإصابه :