عمرو به على گفت : كيستى ؟
هامش
امكان شكست سنگينى مىرفت ، اين على ( ع ) بود كه بار اين معضل را بر دوش گرفت و اينجا بود كه پيامبر ( ص ) فرمود : تمام ايمان در برابر تمام كفر قامت افراشت .
با اين منابع و روايات ، ايرادها و اشكالات و توجيههاى ابن تيميه ، چون پر كاهى در مصاف تندباد به هوا مىرود . او درمورد حديث « ضربه على يوم الخندق افضل من عباده الثقلين » مىگويد :
( آنچنانكه در السيره الحلبيه بهامش السيره النبويه : 2 / 320 آمده ) اين حديث از احاديث موضوعهاى ( جعلى ) است كه در هيچكدام از كتابهاى مورد اعتماد حتى با سند ضعيف هم وارد نشده است . چگونه است كه قتل يك كافر برتر از عبادت ثقلين يعنى انس و جن و از جمله پيامبران ، باشد ؟ سپس مىگويد : حتى اين عمر بن عبدود هم تا پيش از اين غزوه ناشناس است .
در جواب بايد گفت كه ما در صدد پاسخگويى و مناقشه در اين سخن نيستيم بلكه آنچه را علامه برهان الدين حلبى شافعى در كتاب خود السيره الحلبيه و در همان جلد و صفحه مىآورد ، نقل مىكنيم : اينكه گفته شده كه عمرو بن عبدود تا پيش از اين جنگ ناشناس بوده ، بىاساس است .
عمرو بن عبدود در روز بدر آنچنان جنگيد كه زخمهاى وى مانع از حضورش در احد شدند . در روز خندق بهعنوان راهنما خارج شد . . . و نذر كرد كه روغن به سر نمالد مگر آنكه محمد ( ص ) را به قتل برساند . . . اما سخن او كه چگونه كشتن كافر برتر از عبادت ثقلين است ، را نظرى درپى است : كشتن عمرو پيروزى دين و خوارى كافران را درپى داشت . . . شيخ مظفر در دلائل الصدق :
2 / 402 در اينباره مىگويد : معنى حديث : مبارزه على با عمرو برتر از . . . اين است كه اين مبارزه سبب ماندگارى ايمان و استمرار آن بود و ( كشتن عمرو و پيروزى مسلمانان ) سبب شد كه مسلمانان بتوانند تا قيام قيامت عبادات خود را به جاى آورند . اما اين امر به بركت پيامبر ( ص ) گرامى و دعوت و جهاد وى در دين بود . . .
منابع ديگر : المعيار و الموازنه : 91 ، حيات الحيوان الكبرى : 1 / 238 چ مشرفيه مصر سال 1306 ه ، 145 چ السنه المحمديه مصر سال 1386 ، الامام على اسد اللّه و رسوله : 28 ، الامام على رجل الاسلام المخلد عبد المجيد لطفى : 75 ، خاتم النبيين ابو زهره : 2 / 938 .