سخن گويندگان را فرو گذاشته و به كتاب خدا و آيات روشنش مراجعه كرده و ميان دو آيه از سوره آل عمران كه به گفته تمامى مورخان درباره نبرد احد نازل شده مقايسهاى مىكنيم :
آيه نخست :
« وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَ فَإِنْ ماتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلى أَعْقابِكُمْ وَ مَنْ يَنْقَلِبْ عَلى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئاً وَ سَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ . »
« 1 » - و محمد نبود جز پيامبرى كه قبل از وى پيامبرانى آمدند و رفتند .
آيا اگر او بميرد يا كشته شود شما به گذشته خود باز مىگرديد ؟ و هركس به گذشته خود بازگردد پس خداوند هيچ زيانى نمىبيند و خداوند سپاسگزاران را پاداش خواهد داد - .
مفسران و سيره نويسان آوردهاند كه : مسلمانان فريادهاى كسى را شنيدند كه مىگفت : محمد ( ص ) كشته شد . پس بسيارى از ايشان گريختند و در ميان آنان كسانى بودند كه در آيين خود ترديد نمودند و گفتند : كاش عبد اللّه بن ابى - سركرده منافقان - براى ما از ابو سفيان امان گيرد . برخى ديگر گفتند كه اگر
هامش
أفاطم هاك السيف غير ذميم * فلست بر عديد و لا بمليم
لعمرى لقد اعذرت فى نصر احمد * و طاعه رب بالعباد عليماى فاطمه شمشير را بگير كه سرزنشى بر وى نيست چرا كه من نه در ميدان جنگ هراسان و ترسو هستم و نه بر من ملامتى است
به جانم سوگند كه در راه يارى احمد و اطاعت خدايى كه به ( احوال ) بندگان آگاه است ، تلاش فراوان كردم .
( 1 ) - آل عمران : 144 .