مىسپرد . ازاينروست كه بايد گفت : هيچكس سزاوارتر از على ( ع ) نيست كه از دوستى و گراميداشت و ارجمندى خداوند برخوردار گردد .
از دين برگشتگى بعد از پيامبر ( ص )
اينجا در كنار پديدهاى قابل تامل درنگ مىكنيم كه پرسشى را هم به سرعت به ذهن مىآورد :
كسانى كه پس از مرگ رسول خدا ( ص ) با حضرت على ( ع ) دشمنى ورزيده و بر كينهتوزى با وى پافشارى نموده و او را از رسيدن به حقش بازداشتند ، دقيقا همانهايى هستند كه مورد تنبيه و سرزنش آيه
« أَ فَإِنْ ماتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلى أَعْقابِكُمْ »
قرار گرفتهاند . پرسش اينجاست : آيا بعد از مرگ پيامبر ( ص ) ، اينان درست مانند آنچه در احد كردند ، پيمان شكسته و از دين برگشتند ؟
جواب هرچه باشد در كتاب « الجمع بين الصحيحين ، صحيح بخارى و مسلم آمده است : « پيامبر ( ص ) فرمود : مردانى از يارانم بر من در محل حوض وارد شده و آن دم كه نگاهم به آنان افتد و آنان سر به سوى من بالا آورند ، بر خود بلرزند . پس بگويم : خداوندا يارانم را ( درياب ) . به من گفته خواهد شد : تو نمىدانى بعد از تو چه چيزى ( از دين و سنت ) را تغيير دادند . . . پس من بگويم :
دور باشند . . . دور باشند از رحمت خدا كسانى كه پس از من ( دين و سنت مرا ) تغيير دادند » .
اين حديث صراحت دارد كه در ميان صحابه كسانى هستند كه بعد از رسول خدا ( ص ) از دين برگشتند . « 1 » حال چنان چه اين حديث را در كنار احاديث :
هامش
( 1 ) - صحيح بخارى : 9 / 83 ، صحيح مسلم : 4 / 1796 ، مسند احمد : 3 / 140 و 6 / 297 ، سنن ابن ماجه :
2 / 1439 ، مصابيح السنه : 3 / 537 ، الاصابه : 1 / 61 - 13 .