ابو سفيان به سوى مدينه روانه شده و در نزديكى كوه احد فرود آمدند . آنان 200 اسب و سه هزار شتر در اختيار داشتند . خالد بن وليد و عمرو بن العاص و زنش ريطه همراه مشركان بودند . ابو سفيان زنان را براى روحيه دادن به مردان همراه آورده بود . او مردان را عليه رسول خدا ( ص ) برمىانگيخت و هند مادر معاويه ، زنان را . « 1 »
پيامبر ( ص ) با هزار مرد جنگى براى نبرد با آنان از مدينه بيرون شد اما عبد اللّه بن ابى سركرده منافقان در راه گفت : از چه رو خود را به كشتن دهيم ؟ اى مردم باز گرديد . بدين ترتيب سيصد تن بازگشته و هفتصد تن باقى ماندند . « 2 »
هامش
( 1 ) - كنز العمال : 13 / 112 چ دوم و : 15 / 146 و 6 / 223 چ اول ، تاريخ دمشق : 2 / 229 ح 367 و 327 ح 831 ، مجمع الزوائد : 9 / 118 و 179 و 189 ، الفضائل احمد بن حنبل : ح 231 ، المستدرك :
3 / 139 و : 4 / 464 ، تاريخ بغداد : 12 / 398 و : 7 / 279 ، المناقب خوارزمى : 26 ، ينابيع الموده : 53 و 135 ، سنن بيهقى : 4 / 70 ، سنن ابن ماجه : 2 / 518 ، دلائل النبوه بيهقى در شرح حال و ترجمه امام حسين ( ع ) از تاريخ دمشق : ح 622 و 612 - 614 و 626 - 630 ، المعجم الكبير - زندگى امام حسين : 122 ح 45 و 48 و 95 ، كفايه الطالب : 279 ، اعلام النبوه : 83 باب 12 ، نظم درر السمطين : 215 ، البدايه و النهايه : 6 / 230 و : 8 / 199 ، الروض النضير : 1 / 89 و 92 و 93 و : 3 / 24 ، مروج الذهب : 2 / 298 ، اسد الغابه : 1 / 208 ، حليه الاولياء : 3 / 135 ، تفسير رازى : 9 / 50 و 67 .
( 2 ) - همانگونه كه نويسنده اعيان الشيعه : 1 / 385 آورده است ، پيامبر ( ص ) سه لوا بر سه نيزه قرار داد :
لواى مهاجران در دست على بن ابى طالب ، لواى اوسيان در دست اسيد بن حضير ، لواى خزرجيان بدست حباب بن منذر . سپس رايت يا علم بزرگتر را به على بن ابى طالب سپرد . پيامبر ( ص ) بعد از ظهر مدينه را با هزار جنگجو ترك كرد و ابن ام مكتوم را به جانشينى خود بر مدينه قرار داد . وقتى پيامبر ( ص ) به محلى به نام شيخين رسيد سپاه را متوقف كرده و شب را آنجا بيتوته كردند . آنگاه روز بعد حركت آغاز نموده به باغى به نام شوط رسيدند كه ميان مدينه و احد قرار داشت . از آنجا