همچنين حمزه همراه پيامبر ( ص ) بود اما برادرش عباس در اردوى مشركان . « 1 » نوفل بن حارث با مشركان همرزم و برادرش عبيده همراه پيامبر ( ص )
هامش
و از آب خنك جرعهاى ننوشيدند و از خشك و تر خوراك نچشيدند
هان آگاهم كنيد كه گور مستمند خوار و گور گرامى شخص فخر فروش زياده خواه شما كجايند .
نظم درر السمطين : 173 ، مناقب خوارزمى : 370 ، نور الابصار : 85 ، الفصول المهمه ابن صباغ : 1 / 569 با تحقيق اينجانب .
نيز اين شعر از اوست :و اللّه لو عاش الفتى من دهره * الفا من الأعوام مالك امره
متلذذا فيها بكل هنيئه * و مبلغا كل المنى من دهره
لا يعرف الآلام فيها مرة * كلا و لا جرت الهموم بفكره
ما كان ذاك يفيده من عظم * ما يلقى بأول ليله فى قبرهبه خدا سوگند اگر مردى هزار سال عمر كند در حالى كه اختيار خود را داشته باشد
از هرچه گواراست لذت ببرد و هرآنچه آرزو كند برآورده شود
هيچ دردى را حتى براى يك بار نچشد هرگز و هيچ اندوهى خاطرش مكدر نكند
اينها هيچ كدام سودى براى وى نخواهد داشت از بزرگى آنچه در نخستين شب گور با آن روبرو خواهد شد .
( 1 ) - صحيح مسلم : 3 / 1408 ح 86 ، سنن ابو داوود : 3 / 163 ح 3012 .
درمورد تشكيك طبرى درمورد حضور عباس در غزوه بدر : 4 / 226 ، بايد گفت كه شك در اينجا مناسبتى ندارد و بر آن نيستيم كه با طبرى و همگنان وى از جمله ابن قتيبه در كتاب معارف : 145 ، در به دو سخن درمورد عباس بن عبد المطلب و يا ابن هشام : 22 / 321 ، كنكاش كنيم بلكه احاديثى را ذكر مىكنيم كه از پيامبر ( ص ) درمورد پرهيز از قتل عباس بهطور خاص و بنى هاشم بهطور عام و همچنين پرهيز از قتل ابى البخترى بن هشام بن حارث بن اسد ، وارد شده است . با اين تذكر كه