حكومتش ، مىخواست كه در پرتو شيوهء سياست حضرت امام امير المؤمنين عليه السّلام و پيروى از عملكرد آن حضرت در سياست اقتصادى و اجتماعى ، رفتار نمايد .
( 1 ) وى ، بسيار باتقوا و در دين ، پرهيزگار بود . مورخان مىگويند : او در ايام حكومت كوتاه مدتش ، براى سپاس به درگاه خداى تعالى ، بسيار روزهدارى مىكرد كه خداوند وى را به گرفتن انتقام عترت پاك و نابودى آدمكشان پليد جنايتكار ، موفق فرموده بود .
( 2 ) آنان تهمتهاى بىاساسى به اين قهرمان بزرگ چسباندند تا مقام وى را ناچيز سازند و از اهميتش بكاهند ، ما پس از مطالعهء كارهاى وى ، او را يكى از افراد كمنظير تاريخ و از نامداران امّت اسلامى يافتيم ، با شايستگيهاى فراوانى كه در فضل و تقوا ، اصالت انديشه ، عمق نظر و حسن تدبير داشت كه كمتر كسى از مردان و بزرگان روزگار چنين اوصافى را دارا بودهاند . . . ، دوست داشتم كه دربارهء نشانههاى شخصيت ارجمندش ، بيشتر سخن بگويم و دربارهء قيام وى و چگونگى دستيابىاش به حكومت ، مطالب بيشترى را بيان نمايم ولى اين كار خود مستلزم كتابى خاص مىباشد كه شايد به خواست خدا ، موفق به اين كار گردم و پيش از آنكه سخن دربارهء وى را پايان دهم ، به صورتى مختصر به بعضى موارد مربوط به موضوع ، اشارهاى مىنمايم :
( 3 )
پريشان شدن آدمكشان جنايتكار
ترس و وحشت بر جان آدمكشان جنايتكار و قاتلان ريحانهء رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مستولى شد ؛ زيرا آنان يقين داشتند كه قيام مختار براى انتقام گرفتن از آنان برپا شده است ، لذا بعضى از آنان از ترس وى ، سر به بيابان نهاده و ديگر