تنها براى خدا و براى خويشاوندى شما با رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله انجام دادهام » « 1 » .
( 1 )
اندوه امام زين العابدين عليه السّلام
امام زين العابدين عليه السّلام گريستن بر پدر را شب و روز ادامه داد . امام صادق عليه السّلام مىفرمايد : جدّم ، على بن الحسين عليه السّلام بيست سال بر پدرش گريست ، هيچ غذايى را به وى تقديم نمىكردند ، مگر اينكه به گريه مىافتاد « 2 » .
يكى از غلامانش ، آن حضرت را بازداشت و گفت : « مىترسم يكى از هلاكشوندگان گردى ! » .
( 2 ) امام با مهربانى به وى فرمود : « اى شخص ! غم و اندوهم را نزد خداوند شكايت مىكنم ، از خداوند چيزى را مىدانم كه شما نمىدانيد ، يعقوب ، پيامبر بود ، خداوند يكى از فرزندانش را از او دور ساخت ، وى دوازده فرزند داشت و مىدانست كه او زنده است ولى بر او گريست تا اينكه چشمانش از اندوه ، سفيد گشت ، من پدر ، برادران ، عموها و يارانم را در اطراف خود ، كشته شده ديدم ، پس چگونه اندوهم پايان مىيابد ؟ من هرگاه كشتهشدن فرزندان حضرت فاطمه را به ياد مىآورم ، بغض گلويم را مىفشارد و هر وقت به عمهها و خواهرانم نگاه مىكنم ، فرار كردن آنان را از خيمهاى به خيمهء ديگر ، به ياد مىآورم » « 3 » .
( 3 ) اندوه امام بيشتر مىشد و دردهايش مضاعف مىگشت ، هرگاه به ديار خاندانش مىنگريست و آنها را خالى و وحشتانگيز مىيافت كه كشتهشدن صاحبانشان را يادآور مىشدند ؛ زيرا آن ستارگان از آنها دور شدند ، آنها كه
هامش
( 1 ) طبرى ، تاريخ 5 / 462 - 463 . ابن اثير ، تاريخ 4 / 88 .
( 2 ) احمد فهمى ، امام زين العابدين ، ص 31 .
( 3 ) مقرم ، مقتل ، ص 376 - 377 . و قريب به آن در حلية الاولياء 3 / 138 آمده است .