العابدين عليه السّلام ديدار نموده بود كه امام ، از انواع مصيبتها و دردهايى كه بر آنان گذشته بود ، با وى سخن گفت ، سپس كربلا را ترك گفته به سوى مدينه حركت كردند « 1 » .
( 1 )
به طرف مدينه
كاروان اسيران اهل بيت عليهم السّلام به سوى مدينه حركت كرد ، به سرعت راه مىپيمود و به چيزى توجه نداشت ، در حالى كه غمها و دردها بر آن سايه افكنده بود ، چشمان دختران رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله اشكبار بود و در فقدان عزيزان ، نوحه مىسرودند و با درد و سوگى هر چه بيشتر ، اسارت و ذلّتى كه بر آنان گذشته بود ، يادآور مىشدند .
مدينه ، قبل از رسيدن اسيران ، جامهء عزا بر تن داشت ؛ زيرا ام المؤمنين ، جناب ام سلمه ، يك ماه پس از كشته شدن حضرت حسين عليه السّلام در غم و اندوه آن حضرت ، جان سپرد « 2 » . او خود ، مردم را از كشته شدن آن حضرت باخبر كرده بود .
( 2 )
خبر دادن بشير از شهادت امام حسين عليه السّلام
هنگامى كه امام زين العابدين عليه السّلام به نزديكى مدينه رسيد ، فرود آمد و خيمهء خود را بپانمود نمود ، عمّهها و خواهرانش را پياده كرد و روى به « بشير
هامش
( 1 ) تيسير المطالب فى امالى ابى طالب ، ص 93 . الحدائق الوردية 1 / 129 . احمد فهمى ، امام زين العابدين ، ص 59 . عبد اللّه ، عوالم الحسين 17 / 446 . مقرم ، مقتل الحسين ، ص 361 .
( 2 ) مرآة الزمان ، ص 103 .