( 1 )
قبايل ، سرها را ميان خود قسمت مىنمايند
قبايل ، به جدا كردن سرهاى آن آزادگان كه به خاطر عدالت اجتماعى و براى آزاد ساختن انسان از ظلم و سركشى ، به شهادت رسيده بودند ، پرداختند .
( 2 ) اسلام ، در همهء جنگهايش ، قطعهقطعه كردن را اعمال ننموده بلكه سپاه اموى اين امر را مباح دانست ؛ زيرا معاويه آن را سنّت نهاد و مباح شمرد ؛ چون دستور داد تا سر شهيد بزرگ ، « عمرو بن حمق خزاعى » را در مناطق بگردانند ، فرزند مرجانه نيز به وى اقتدا نمود و سر « مسلم و هانى » را براى يزيد فرستاد و پس از آن به ابن سعد دستور داد تا سرهاى شهداى واقعهء كربلا را از تنها جدا كند تا آنها را براى يزيد بفرستد . آن گروه جنايتكار ، به تقسيم سرها ميان خود پرداختند تا آنها را نزد فرزند مرجانه هديه برند . قبايل ، سرها را به اين ترتيب ، ميان خود قسمت نمودند :
1 - « كنده » : سيزده سر را به دست آوردند كه رهبر آنان « قيس بن اشعث » بود .
2 - « هوازن » : بيست سر را در اختيار گرفتند كه « شمر بن ذى الجوشن » ، رئيس آنان بود .
3 - « مذحج » : هفت سر .
4 - « بنى قيس » : نه سر .
5 - « بنى تميم » : هفده سر .
6 - « بنى اسد » : شانزده سر « 1 » .
7 - بقيهء افراد سپاه ، هفت سر « 2 » .
هامش
( 1 ) انساب الاشراف 3 / 412 . المنتظم 5 / 341 .
( 2 ) ابن اثير ، تاريخ 4 / 91 - 92 .