مطالبه فرما » .
آنگاه آن خون مبارك را به سوى آسمان پرتاب كرد و بنا به گفتهء ابن رباح ، قطرهاى از آن بر زمين نيفتاد « 1 » .
( 1 )
مناجات امام حسين عليه السّلام با خداوند
امام عليه السّلام در آن لحظات پايانى ، به سوى خدا روى آورد و با قلبى متوجه به پروردگار ، با او به راز و نياز و تضرع در پيشگاه وى پرداخت و از فجايع و مصيبتهايى كه به آن حضرت رسيده بود ، به درگاهش شكايت نمود و گفت :
« بر قضاى تو صبر مىكنم كه پروردگارى جز تو نيست ، اى فريادرس ! مرا پروردگارى جز تو و معبودى به غير از تو نيست ، بر حكم تو صبر مىكنم ، اى مددرسان كسى كه مددرسانى نداشته باشد ! اى پيوستهاى كه او را پايانى نباشد ! اى زنده كنندهء مردگان ! اى پايدار بر هر نفسى ! ميان من و آنان حكم كن كه تو بهترين حاكمان هستى » « 2 » .
( 2 ) اين ايمانى است كه با همهء وجودش آميخته شده و از مهمترين عناصر وجود او گشته بود . . . وى به خدا پيوسته و بر قضاى او صبر نمود ، فجايع و مصيبتهايى كه بر وى رسيده و از آن رنج ديده را به خدا واگذار كرده بود . اين ايمان عميق همهء آنچه را كه بر وى رسيده ، از ياد آن حضرت برده بود .
( 3 ) « دكتر شيخ احمد وائلى » ، در قصيدهء برجستهاش مىگويد :
يا ابا الطف و ازدهى بالضحايا * من اديم الطفوف روض خيل
هامش
( 1 ) ابن عساكر ، تاريخ 14 / 223 . كفاية الطالب فى مناقب على بن ابى طالب : 431 - 432 .
( 2 ) مقرم ، مقتل ص 283 .