تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حياة الإمام الحسين ( ع ) ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي ) — صفحة 331

مساهمون:

ص٣٣١
ذخيرهء آخرت ساز . خداوندا ! تو بر قومى كه شبيه‌ترين فرد به پيامبرت محمد صلّى اللّه عليه و آله را كشته‌اند ، شاهد هستى » . ( 1 ) آنگاه امام از اسب خود فرود آمد و با غلاف شمشيرش ، گودالى براى طفل خود ، حفر كرده او را آغشته به خون پاكش به خاك سپرد . و گفته شده كه او را همراه كشتگان از اهل بيتش قرار داد . « 1 » اى ابا عبد اللّه ! خداوند تو را بر اين فجايعى كه هيچ پيامبرى از پيامبران خدا به آنها گرفتار نشد و بر هيچ مصلحى در زمين ، جارى نگشت ، يارى دهد . ( 2 )

پايدارى امام عليه السّلام

امام عليه السّلام در برابر دشمنانش ، تنها در ميدان ايستاد در حالى كه آن فجايع هولناك ، بر ايمان و يقين آن حضرت افزوده بود ، با چهره‌اى شاداب و مطمئن به جايگاههاى فردوس برين كه به سويش خواهد رفت . ( 3 ) امام ، با عزمى راسخ ايستاد كه نه شهادت فرزندان و اهل بيت و يارانش ، تصميم او را سست كرده بود و نه درد تشنگى ريزش خون او را رنج مىداد ، اين از نوع پايدارى پيامبران و اولو العزم است ، آنان كه خداوند ايشان را بر ديگر بندگانش برترى داد . فرزندش ، حضرت على بن الحسين ، زين العابدين عليه السّلام نمونه‌هاى شگفت‌انگيزى از صبر و پايدارى پدرش روايت كرده و فرموده است : « هر قدر كه وضعيت ، سخت‌تر مىشد ، رنگش درخشان‌تر و اعضايش مطمئن‌تر مىگشتند تا آنجا كه بعضى از آنان گفتند : بنگريد كه چگونه به مرگ
هامش
( 1 ) مقرم ، مقتل الحسين ، ص 273 .