بزرگوارانه را دربرگرفته است .
( 1 ) از نشانههاى برجستهء آن برادرى كمنظير ، ايثار ، مواسات و فداكارى بود ؛ زيرا حضرت ابا الفضل نسبت به برادرش ايثار نمود و جانش را فداى وى ساخت و در سختترين محنتها و مصيبتها با آن حضرت ، مواسات داشت . امام زين العابدين عليه السّلام اين مواسات كمنظير عمويش را مورد بزرگداشت قرار داده ، مىفرمايد :
« خداوند عمويم عباس را رحمت فرمايد ، وى ايثار و گذشت نمود و خود را فداى برادرش ساخت تا آنجا كه دو دستش قطع شد ، خداوند عزيز و جليل دو بال به وى عطا فرمود كه با آنها همراه فرشتگان در بهشت پرواز كند ، همانگونه كه براى جعفر بن أبي طالب ، قرار داده است . . . براى عباس در نزد خداى تعالى منزلتى است كه همهء شهيدان در روز قيامت بر آن غبطه مىخورند » . « 1 »
( 2 ) اين برادرى راستين ، احترام و شگفتى را نزد همهء مردم موجب شد و در همهء نسلهاى و دورانها ضرب المثل گرديد كه نوهء آن حضرت ، « فضل بن محمد » « 2 » به آن افتخار كرده مىگويد :
احق الناس ان يبكى عليه * فتى ابكى الحسين بكربلا
اخوه و ابن والده على * ابو الفضل المضرج بالدماء
و من واساه لا يثنيه شىء * و جادله على عطش بماء « 3 »
هامش
( 1 ) بحار 44 / 298 ، ح 4 .
( 2 ) « فضل بن محمد بن فضل بن حسن بن عبيد اللّه بن عباس » ، اين مطلب در عيون الاخبار و فنون الآثار ، ص 101 آمده است .
( 3 ) مقاتل الطالبيين ، ص 89 .