( 1 )
شهادت خاندان عقيل
جوانمردان پاك از خاندان عقيل ، به سوى جهاد شتافتند ، در حالى كه مرگ را ناچيز شمرده بودند . امام عليه السّلام به شجاعت و هيجان آنان در يارى رساندن به حضرتش مىنگريست و مىفرمود : « خداوندا ! قاتلان آل عقيل را بكش . . . اى خاندان عقيل ! صبر كنيد كه وعدهء شما بهشت است » « 1 » .
( 2 ) حضرت على بن الحسين ، زين العابدين عليه السّلام به خاندان عقيل بسيار علاقه داشت و آنان را بر ديگران از خاندان جعفر ، مقدّم مىنمود ، در اين مورد از آن حضرت پرسيده شد ، وى پاسخ داد : « من روزشان را در همراهى با ابا عبد اللّه به ياد مىآورم و بر آنان دل مىسوزانم « 2 » » .
از آنان ، نه نفر در نبرد و دفاع از ريحانهء رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله شهيد شدند كه شاعر در مورد آنان مىگويد :
عين جودى بعبرة و عويل * و اندبى ان ندبت آل الرسول
سبعة كلهم لصلب على * قد اصيبوا و تسعة لعقيل « 3 »
« اى چشم ! اشك بريز و شيون كن و سوگوارى نما اگر به سوگ خاندان پيامبر نشستى » .
« هفت تن همه از نسل على و نه تن از نسل عقيل شهيد شدند » .
آنان با اراده و عزم بزرگشان ، بر آن لشكر تاختند و سنگينترين تلفات را بر آن وارد نمودند كه از ميان آنها هستند :
هامش
( 1 ) بطل العلقمى 1 / 277 .
( 2 ) بحار 46 / 110 .
( 3 ) المعارف ، ص 204 .