( 1 )
عبد اللّه بن مسلم
جوان بنى هاشم ، « عبد اللّه بن مسلم » « 1 » به ميدان جهاد شتافت و در گردابها و سختيهاى جنگ ، به شوق شهادت ، فرو رفت در حالى كه با سيماى زيبا و شجاعت خود ، ديدگان را مبهوت ساخته بود و چنين رجز مىخواند :
اليوم القى مسلما و هو ابى * و فتية ماتوا على دين النبى
ليسوا كقوم عرفوا بالكذب * لكن خيار و كرام النسب
من هاشم السادات اهل الحسب « 2 »
« امروز پدرم مسلم را ديدار مىكنم و جوانمردانى كه بر دين پيامبر درگذشتند » .
« نيستند همانند قومى كه به دروغ شناخته شدند ، بلكه آنان نيكان و گرامى نسبان هستند » .
« از بنى هاشم ، سادات اصيل » .
( 2 ) وى ، خود را معرفى نمود كه فرزند شهيد جاويد ، « مسلم بن عقيل » است و اينكه وى در همان روز ، با پدرش و با جوانمردان از عموزادگانش كه در راه اسلام شهيد شدند و بر دين پيامبر صلّى اللّه عليه و آله درگذشتند ، ديدار خواهد كرد ، آنان همچون اهل كوفه نبودند كه به فريب ، خيانت و دروغ ، شناخته شدهاند ، بلكه از نسل هاشم سرور عرب مىباشند كه در وجود آنها هر فضيلت و شرفى در اسلام جمع مىشود .
هامش
( 1 ) « عبد اللّه بن مسلم » ، مادرش ، رقيه دختر حضرت امير المؤمنين عليه السّلام است . اين مطلب در نسب قريش ، ص 45 آمده است .
( 2 ) الفتوح 5 / 202 - 203 .