مىخواند :
كيف ترى الفجار ضرب الاسود * بالمشرفى القاطع المهند
بالسيف صلنا عن بنى محمد * اذب عنهم باللسان و اليد
ارجو بذاك الفوز يوم المورد * من الاله الواحد الموحد
إذ لا شفيع عنده كأحمد « 1 »
« فاجران ، ضربههاى سياهان را با شمشير برّنده و اصيل ، چگونه مىبينند ؟ » .
« با شمشير از فرزندان محمد صلّى اللّه عليه و آله دفاع كرديم ، با زبان و با دست ، از آنان دفاع مىكنم » .
« بدين وسيله در روز حشر ، رستگارى را اميدوار هستم ، از پروردگار يكتاى يگانه » .
« زيرا نزد وى شفيعى چون احمد نباشد » .
( 1 ) با اين رجزخوانى ، دليرى و شجاعت خود را بيان كرد و اينكه وى از فرزندان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله حمايت مىكرد و با زبان و دستش ، از آنان دفاع مىنمود و در اين امر به رستگارى در آخرت و شفاعت پيامبر بزرگوار صلّى اللّه عليه و آله را اميدوار بود .
( 2 ) جون ، همچون قهرمانان نبرد كرد و بنا به گفته مورخان ، 25 نفر را به هلاكت رساند تا اينكه دشمنان خدا بر او تاختند و وى را به شهادت رساندند .
امام ، به سوى وى شتافت و به بدن آغشته به خونش نظر افكنده برايش دعا كرد و گفت : « خداوندا ! چهرهاش را سفيد و بويش را معطر گردان و همراه محمد محشورش ساز و او را با آل محمد آشنا ساز » .
هامش
( 1 ) الفتوح 5 / 198 .