سواره و پياده بودند آماده كرد « زهير بن قين » را در سمت راست ( ميمنه ) و حبيب بن مظاهر را در سمت چپ ( ميسره ) قرار داد و خود و اهل بيتش ، در قلب سپاه جاى گرفتند « 1 » و پرچم خود را به برادر و ياورش ابا الفضل عباس داد « 2 » .
( 1 ) ابن سعد نيز سپاهش را آماده كرد و عبد اللّه بن زهير ازدى را بر ربع اهل مدينه قرار داد و قيس بن اشعث را بر ربع ربيعه و كنده و عبد الرحمن بن ابى سبره جعفى را فرمانده ربع مذحج و اسد و حر بن يزيد رياحى را بر ربع بنى تميم و همدان گماشت « 3 » و بر ميمنهء سپاه خود ، عمرو بن حجاج زبيدى و بر ميسره آن ، شمر بن ذى الجوشن را قرار داد و عروة بن قيس احمسى را فرمانده سواران و شبث بن ربعى را فرمانده پيادگان نمود و پرچم را به غلامش « دريد » سپرد « 4 » و بدين ترتيب هر دو اردوگاه براى جنگ و نبرد ، آماده شدند .
( 2 )
اعتراضات شديد
امام به همراه بزرگان يارانش خواستند بر مردم كوفه ، اقامهء حجّت كنند تا آنها از وضع خود آگاه باشند و نسبت به گناهى كه مرتكب مىشدند ، آشنايى حاصل نمايند ، گناهى كه نزديك بود آسمانها از آن شكافته شوند و زمين پاره گردد و كوهها فرو ريزند ، آنان بسيار فراخواندند و نصيحتها كردند تا آن مسخشدگان را از خطر جنايتى كه آنان را به جهنم مىرساند ، رهايى بخشند .
هامش
( 1 ) مقرم ، مقتل الحسين ، ص 225 .
( 2 ) طبرى ، تاريخ 5 / 422 .
( 3 ) مرآة الزمان ، ص 92 .
( 4 ) ابن اثير ، تاريخ 4 / 60 .