( 1 )
بازداشتن حسنين عليهما السّلام از جنگ
امام امير المؤمنين عليه السّلام دو سبط رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را از شركت در عمليات جنگى ، بازمىداشت . آن حضرت عليه السّلام فرمود : « اين دو جوان ( يعنى حسن و حسين ) را به جاى من نگهداريد تا به سبب ( كشته شدن ) آنها ، نسل رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله منقطع نشود » « 1 » .
امام عليه السّلام براى محافظت از دو ريحانهء رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بسيار تلاش مىنمود ؛ زيرا آنها وسيلهء ادامهء نسل و بقاى ذريّهء آن حضرت بودند .
( 2 )
شهادت عمار
« عمار بن ياسر » يكى از درخشانترين چهرهها در ميان ياران پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و از پرتلاشترين و شكيباترين آنان در راه اسلام بود كه پس از وفات پيامبر صلّى اللّه عليه و آله از على پيروى كرد و همراه او بود ؛ زيرا يقين داشت كه آن حضرت ، همراه حق است و حق همراه او ، آن گونه كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرموده است .
( 3 ) عمار ، در ايام صفين ، پيرمردى با بيش از نود سال سن بود ، ولى قلب و بصيرت وى از پيرى در امان بود ؛ زيرا در آن نبرد ، گويى در عنفوان جوانى بود و با پرچم ابن عاص مىجنگيد و به آن اشاره كرد و مىگفت : « به خدا قسم ! من سه بار با اين پرچم جنگ كردهام و اين بهترين آنها نيست » . هنگامى كه عقب نشستن يارانش را در ميدان نبرد مشاهده كرد ، به آنها گفت : « به خدا قسم ! اگر بر ما ضربه
هامش
( 1 ) نهج البلاغه ، ج 11 / 200 ( چاپ اسماعيليان ) .