متواتر در اين مورد را بيان كرديم . . . .
امام حسين عليه السّلام اطلاع كاملى از آنچه بر او خواهد گذشت داشته است ؛ زيرا آن را از جدّ و پدرش شنيده و به شهادت يقين حاصل كرده بود و هيچ اميدى به زندگى نداشته ، با عزم و تصميم در امتثال فرمان جدّش در اين مورد ، به سوى مرگ رفت .
( 1 )
17 - عزّت و كرامت
از مهمترين عواملى كه سرور آزادگان به خاطر آنها قيام كرد ، « عزت و كرامت » بود ؛ زيرا امويان مىخواستند وى را مجبور به خوارى و ذلّت كنند و آن حضرت نپذيرفت جز اينكه با عزّت ، در زير سايهء شمشيرها و نيزهها زندگى كند ، خود آن حضرت در روز عاشورا اين مطلب را چنين بيان فرمود :
« همانا اين بد نسب فرزند بد نسب ، دو چيز را معرفى كرده است ؛ شمشير كشيدن و يا خوار گشتن ، هيهات كه ما خوارى را بپذيريم ، خداوند و رسولش و جانهاى بزرگمنش و همتهاى بلند آن را براى ما نمىپذيرند كه اطاعت از فرومايگان را بر شهادت همچون بزرگان ، ترجيح دهيم . . . » .
( 2 ) و باز آن حضرت عليه السّلام فرمود : « مرگ را چيزى جز سعادت نمىبينم و زندگى با ستمكاران را جز فريبى نمىشناسم . . . » .
آن حضرت ، با لبانى پرخنده ، در راه بزرگ منشى و عزت خويش ، مرگ را در آغوش كشيد و همه چيز را به خاطر آزادى و كرامت خود ، قربانى نمود .