تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حياة الإمام الحسين ( ع ) ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي ) — صفحة 186

مساهمون:

ص١٨٦
گناهانمان طلب مغفرت مىكنيم . اينك من با شما از در صلح در آمده‌ام و دوست دارم با آنان كه امام هادى مظلوم را كشته‌اند ، جنگ نمايم ، پس آنچه از اموال و مردان دوست دارى ، از من درخواست كن كه به سرعت براى تو بفرستم . . . » « 1 » . با اين شيوه‌هاى ناپسند ، مردم شام را فريب داد و آنان را به جنگ وصى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و دروازهء علم آن حضرت فرستاد . ( 1 ) 4 - خدعه و نيرنگ از عناصر ذاتى معاويه و از عناصر تشكيل دهندهء سياست وى بود به طورى كه پسرش يزيد ، هنگامى كه مردم با او بيعت كردند و او را مدح مىگفتند ، دچار شگفتى شد و به پدرش گفت : « اى امير مؤمنان ! نمىدانيم كه ما مردم را فريب مىدهيم و يا اينكه آنان ما را فريب مىدهند ؟ ! » . معاويه به وى پاسخ داد : هر كس را خواستى فريب بدهى ، خود را فريب‌خوردهء او نشان ده تا اينكه به خواسته‌ات نزد وى دست يا بى ، آنگاه تو او را فريب داده‌اى « 2 » . معاويه ، دم خود را به نيرنگ كشيد و اهل مملكتش را با آن تغذيه نموده بود تا آنجا كه نسلى به وجود آمد كه اين پديده از برجسته‌ترين نشانه‌هاى آن بوده است . ( 2 )

گسترش فرصت طلبى

حكومت معاويه ، به گسترش فرصت‌طلبى و سودجويى ميان مردم اقدام نمود به طورى كه آنچه اسلام در برترى دادن حق و فراموش كردن خود ، آورده
هامش
( 1 ) شرح نهج البلاغه 6 / 60 - 62 . ( 2 ) مبرد ، كامل 1 / 305 .