تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الوجوه والنظائر في القرآن الكريم ( بررسى زبانشناختى وجوه و نظاير در قرآن ) ( فارسى ) — صفحة 11

مساهمون:

ص١١

پيش گفتار مؤلف

« علوم اسلامى از بحث و بررسى دربارهء دلالتها و مشكلات برگرفته از آن پديد آمده است » . لطفى عبد البديع
« الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَنْزَلَ عَلى عَبْدِهِ الْكِتابَ وَ لَمْ يَجْعَلْ لَهُ عِوَجاً . قَيِّماً لِيُنْذِرَ بَأْساً شَدِيداً مِنْ لَدُنْهُ وَ يُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْراً حَسَناً ماكِثِينَ فِيهِ أَبَداً . »
« 1 » علم وجوه و نظاير ، دانش بررسى معانى مختلف در قرآن است . اين عبارت متضمّن تعريفى از اين بررسى است كه تجربه‌اى براى تطبيق مبانى بررسى نوين زبان‌شناختى و ابزار آن در تحليل زبان ، بر متن قرآن به شمار مىآيد . تجربه‌اى كه در پى گشودن راهى براى پژوهش معانى قرآن و آزمون روشى در پژوهش زبان‌شناختى است كه درگذشته در حوزه وسيعى به مرحله عمل و بوته
هامش
( 1 ) - كهف ( 18 ) ، آيهء 1 تا 3 : سپاس خداوندى را كه بر بنده خويش كتاب آسمانى را كه در آن هيچ‌گونه كژى و كاستى نگذارده ، نازل كرده است . كتابى استوار كه از سوى او عقوبتى سخت را هشدار دهد ؛ و بشارت دهد به مؤمنانى كه نيكوكارى مىكنند پاداشى نيك [ در پيش ] دارند . كه جاودانه [ در جوار ، رحمت او ] ماندگارند .