آن را مشاهده نكرده . و از آن به ظاهر هستى راه مىيابد و براى حواسّ ظاهرى تجلّى مىكند ، به ويژه گوش و چشم كه برترين و لطيفترين حواسّ ظاهرىاند ، كه شخصى را محسوس مىبيند و كلامى منظوم را در نهايت زيبايى و فصاحت مىشنود و يا در صحيفهاى نوشته شده مىبيند .
آنچه بايد بگوييم اين كه ، گروهى از اهل لغت يكى از معانى وحى را كتابت و رسالت ذكر كردهاند ، و مراد آنها آن چيزى است كه از آسمان صادر شده باشد و يا از زمين از جنس بشر . مراد آنها كتابهاى آسمانى و رسالتهاى الهى است كه از طرف خالق قدير به رسولان و پيامبرانش وحى شده تا به مردم برسانند و در هر مكانى براى مردم رواج دهند . اين به عقل بشرى وحى مىشود كه دربردارندهء اسرار زيبا و گنجينهها و انديشههاى بديع است ، و هرگاه عقل به قرائت آن بپردازد ؛ در آن ، چيزى جديد مىيابد و به امورى شگفت دست پيدا مىكند .
چنان كه امام على ( ع ) در توصيف قرآن هم به اين معنا توجّه داشته است : « شگفتيهاى آن پايان نمىپذيرد و عجايب آن انتها ندارد . »
معنا شناسى واژگان قرآن (فرهنگ اصطلاحات قرآنى) (فارسى) — صفحة 631
مساهمون: صالح عضيمة
ص٦٣١