ج : اگر با اعطاء واخذ بعض ثمن يا مثمن انشاء كل معامله را بكند معاطات
حاصل مىشود .
س : شخصي متاعي را فروخته وثمن را به صورت چك اخذ مىكند ، ولى چون
احتياج به پول دارد چك مدت دار را به كمتر از آن به ديگرى مىفروشد ، آيا
اين معامله صحيح است ؟
ج : چك به منزله سند است واسكناس نيست ومعامله از قبيل معامله دين به حال
ونقد است واشكالى ندارد .
س : شركتى كه ما هي هاى حرام را ، از قبيل كوسه وغيره در داخل إيران
كنسرو مىكند وبه كشورهاى غير اسلامى براي خوردن صادر مىكند
ومىفروشد آيا فروش وگرفتن پول در مقابل آن جايز است ؟
ج : اگر منفعت آن منحصر به خوردن باشد ومنفعت محلله ديگرى نداشته باشد جايز نيست وبيع آن باطل است .
س : اگر كسى را وكيل كند در بيع وشراء شيء خاص آيا مىتواند براي خود بخرد
يا از مال خود بفروشد ؟
ج : اگر تقييد وانصرافي نباشد مانعى ندارد ، گرچه أحوط ترك است للتهمه چون
موضع تهمت است .
س : زرگرى است كه طلاى شمش را به كارگرى مىدهد ودر مقابل مزدى معين ،
مثلا گرمى 40 تومان آن را به صورت گوشواره ، دستبند وغيره مىسازد ،
سپس طلاى ساخته شده را در مقابل وزن مساوى از طلاى شمش به ديگرى
مىفروشد با اضافه اجرت ساخت بيشتر مثلا گرمى 50 تومان ، آيا چنين
معاملهاى صحيح است ؟
ج : در معامله مكيل وموزون بايد مساواة باشد - در وزن - وزيادة حرام ورباى
معاملى است بله اگر به صورت معامله مستقل باشد مانعى ندارد ، كه طلاى
ساخته شده را به مبلغى بفروشد وسپس طلاى شمش بخرد واجرت را روى
قيمت بكشد ويك جا حساب كند .