بيمه :
س : در قرارداد بيمه چنين آمده است كه شخصي بيمه شده در زمان حيات خود
مىتواند افرادى را يا مؤسسهاى را به عنوان استفاده كننده از سرمايه بيمه عمر
خود معرفى نمايد وورقه خاصي را امضا مىكند وپس از فوت أو مبلغ
دويست هزار تومان را به فرد يا مؤسسه مورد علاقة بيمه شونده مىپردازد ، ودر
صورتي كه كسى را معين نكرده باشد مبلغ مزبور كه سرمايه بيمه ناميده مىشود
بطور مساوى بين وارث قانوني تقسيم خواهد شد . حال سؤال اين است كه با
توجه به قرارداد مزبور در اين قرارداد وصيت محسوب مىشود يا خير وآيا تابع
مقررات وصيت است يا خير ؟
ج : بيمه عقد مستقلى است تابع شرائطى كه در قرار ، طرفين توافق نمودهاند ، ودر
بيمه عمر سرمايه بيمه به ملك بيمه شده در نمىآيد تا طبق قوانين ارث به ورثه
برسد كما فرض الله ، وهم چنين وصيت در ثلث نافذ باشد ، بلكه بيمه شده
مىتواند در زمان حياتش سرمايه بيمه را پس از فوت تماما به غير وارث بدهد ،
يا بين وراث على السوية تقسيم كند ، وبا اين دو قيد كه در قرارداد بيمه آمده
معلوم مىشود كه به ملك بيمه شونده در نمىآيد ، پس وصيت نيست وارث هم
نيست بلكه تابع قرارداد طرفين است .
هبه :
س : زمينى را هبه كرده است براي آموزش وپرورش وتحويل داده آيا مىتواند
رجوع كند ؟
ج : در هبهاى كه قصد قربت كرده ، أحوط عدم رجوع است .
س : شخصي مالي را به فرزندش هبه مىكند وشرط مىكند كه پس از فوتش
براي أو چند سال معين نماز وروزه بگيرند ، چه حكمي دارد ؟
ج : اگر به صورت صلح وشرط ضمن آن باشد بىاشكال است .