ديگرى كه سوار آن است غصبى باشد ، يا در زمين غصبى مسافرت كند بايد نماز
را شكسته بخواند ، وأحوط جمع بين شكسته وتمام است .
( مسأله 1259 ) : مسافري كه با ظالم سفر مىكند ، اگر ناچار نباشد ومسافرت
أو كمك به ظالم است ، بايد نماز را تمام بخواند ، واگر ناچار باشد يا مثلا براي
نجات دادن مظلومى با أو مسافرت كند ، نمازش شكسته است .
( مسأله 1260 ) : اگر به قصد تفريح وگردش مسافرت كند ، سفر أو حرام
نيست وبايد نماز را شكسته بخواند .
( مسأله 1261 ) : هر گاه براي لهو وخوش گذرانى به شكار رود ، نمازش تمام
است ، وچنانچه براي تهيه معاش به شكار رود ، نمازش شكسته است ، وهم چنين
است اگر براي كسب وزياد كردن مال برود ، گرچه در اين صورت احتياط آن
است كه نماز را هم شكسته وهم تمام بخواند وروزه هم بگيرد .
( مسأله 1262 ) : مسافري كه سفرش حرام است چنانچه بين راه از قصد گناه
توبه كند ، يا هنگام برگشتن از سفر مسافتى را كه طي مىكند هشت فرسخ باشد
بايد نماز را شكسته بخواند ، واحتياط لازم آن است چنانچه هنگام برگشتن توبه
نكرده ، هم شكسته وهم تمام بخواند .
( مسأله 1263 ) : شخصي كه براي معصيت سفر نكرده ، اگر بين راه قصد كند
كه بقيه راه را براي معصيت برود ، بايد نماز را تمام بخواند ، ولى نمازهائى را كه
شكسته خوانده چنانچه مقدار گذشته مسافرت بوده صحيح است ، وگر نه احتياط
واجب آن است كه آن نمازها را اعاده نمايد .
شرط ششم : آن كه از صحرانشينهائى نباشد كه در بيابانها گردش مىكنند ، وهر
جا آب وخوراك براي خود وحشمشان پيدا مىكنند مىمانند ، وپس از چندى به
جاى ديگر مىروند ، وصحرانشينها در اين مسافرتها بايد نماز را تمام بخوانند .
( مسأله 1264 ) : اگر يكى از صحرانشينها براي پيدا كردن منزل وچراگاه
حيواناتشان سفر كند ، چنانچه با بنه ودستگاه باشد ، نماز را تمام بخواند ، وگر نه
چنانچه سفر أو هشت فرسخ باشد احتياط لازم جمع بين شكسته وتمام است .
مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — صفحة 231
مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي
ص٢٣١