مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — صفحة 229

مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي

ص٢٢٩

تحقيق كند ، وچنانچه مطمئن نشود ، بايد نماز را تمام بخواند . ( مسأله 1250 ) : مسافري كه سفرش به اختيار ديگرى است ، واحتمال مىدهد كه پيش از رسيدن به چهار فرسخ از أو جدا مىشود وبه سفر ادامه نمىدهد ، بايد نماز را تمام بخواند . واگر چون احتمال مىدهد مانعى براي سفر أو پيش آيد ترديد دارد ، چنانچه احتمال أو در نظر مردم بجا نباشد بايد نماز را شكسته بخواند . شرط سوم : آن كه بين راه از قصد مسافرت برنگردد ، پس اگر پيش از رسيدن به چهار فرسخ از قصد خود برگشت يا مردد شد ، بايد نماز را تمام بخواند . ( مسأله 1251 ) : اگر پس از رسيدن به چهار فرسخ از مسافرت منصرف شود ، خواه تصميم داشته باشد كه همانجا بماند ، يا پس از ده روز برگردد ، يا در برگشتن وماندن مردد باشد ، بايد نماز را تمام بخواند . ولى اگر تصميم برگشتن پيش از ده روز را دارد بايد نماز را شكسته بخواند . ( مسأله 1252 ) : اگر براي رفتن به محلى كه هشت فرسخ است حركت كند ، وپس از رفتن مقدارى از راه ، بخواهد جاى ديگرى برود ، چنانچه از محل أولى كه حركت كرده تا جائى كه مىخواهد برود ، هشت فرسخ باشد ، بايد نماز را شكسته بخواند . ( مسأله 1253 ) : اگر پس از رفتن چهار فرسخ ، مردد شود كه بقيه هشت فرسخ را برود يا بي آن كه ده روز در جائى بماند به محل خود برگردد بايد نماز را شكسته بخواند ، چه در حال ترديد راه برود يا نرود ، وخواه بعدا تصميم بگيرد كه بقيه راه را برود يا اين كه برگردد . شرط چهارم : آن كه قصد نداشته باشد پيش از رسيدن به هشت فرسخ از وطن خود بگذرد ، يا ده روز يا بيشتر در جائى بماند . پس كسى كه بخواهد پيش از رسيدن به هشت فرسخ از وطنش بگذرد ، يا ده روز در محلى بماند ، بايد نماز را تمام بخواند . ( مسأله 1254 ) : كسى كه نمىداند پيش از رسيدن به هشت فرسخ از وطنش