( مسأله 1277 ) : مسافري كه به وطنش بر مىگردد وقتي كه ديوارهاى وطن
خود را ببيند وصداى اذان آن را بشنود بايد نماز را تمام بخواند ، ومسافري كه
مىخواهد ده روز در محلى بماند ، چنانچه به آن محل نرسيده ولى ديوارها را
مىبيند واذان را مىشنود ، بنابر احتياط واجب بين شكسته وتمام جمع كند .
( مسأله 1278 ) : شهري كه در بلندى است يا گودى ، معيار ديده شدن يا ديده
نشدن أهل آن اين است كه اگر اين شهر در زمين هموار مىبود ، از جائى كه اهلش
ديده نمىشدند ، بايد نماز را شكسته خواند ، وهم چنين در پستى وبلندى راه بايد
ملاحظه راه معمولى بشود .
( مسأله 1279 ) : اگر مسافرتش از محلى است كه ديوار وخانه ندارد ، هنگام
رسيدن به جائى كه اگر آن محل ديوار وخانه داشت از آنجا ديده نمىشد ، بايد
نماز را شكسته بخواند .
( مسأله 1280 ) : اگر به فاصله اى دور شده كه نمىداند صدائى را كه مىشنود
صداى اذان است يا صداى ديگر ، نبايد نماز را شكسته بخواند ، واگر بفهمد اذان
است ولى كلمات آن را تشخيص ندهد ، بايد تمام بخواند .
( مسأله 1281 ) : اگر به حدى دور شده كه اذان خانه ها را نمىشنود ، ولى اذان
شهر را كه معمولا در جاى خيلى بلند گفته مىشود بشنود ، نبايد نماز را شكسته
بخواند .
( مسأله 1282 ) : اگر چشم يا گوش أو يا صداى اذان غير معمولى باشد ، در
جائى بايد نماز را شكسته بخواند كه چشم متوسط ، أهل شهر را نبيند ، وگوش
متوسط ، صداى اذان معمولى را نشنود .
( مسأله 1283 ) : اگر هنگام سفر رفتن شك كند كه به حد ترخص رسيده يا
نه ، بايد نماز را تمام بخواند . ومسافر هنگام برگشتن به شهر چنانچه شك كند كه
به حد ترخص رسيده يا نه ، بايد شكسته بخواند ، ولى اگر در همان مكان وقت
رفتن تمام خوانده ودر برگشتن همانجا شكسته خوانده ، بنابر احتياط واجب
نمازى را كه تمام خوانده شكسته قضا كند ، ونمازى را كه شكسته خوانده تمام
مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — صفحة 234
مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي
ص٢٣٤