مسافرت است ، اگر ده روز يا بيشتر در وطن خود يا جاى ديگر قصد كند وبماند ،
بايد در سفر أولى كه پس از آن مىرود نماز را شكسته بخواند ، وچنانچه بدون
قصد بماند بنابر احتياط بين شكسته وتمام جمع نمايد .
( مسأله 1271 ) : كسى كه شغلش مسافرت است غير از راننده وسائط نقليه -
از حيوان وغير حيوان - ، گرچه در غير وطن خود با قصد ده روز بماند ، يا در
وطن خود هر چند بدون قصد باشد ده روز بماند ، در سفر أولى كه پس از آن
مىرود بايد شكسته بخواند ، هر چند احتياط مستحب آن است كه بين نماز تمام
وشكسته جمع نمايد .
( مسأله 1272 ) : كسى كه شغلش مسافرت است ، اگر شك كند كه در وطن
خود يا جاى ديگر ده روز مانده يا نه ، بايد نماز را تمام بخواند .
( مسأله 1273 ) : كسى كه در شهرها سياحت مىكند ، وبراي خود وطنى
اختيار نكرده ونمى خواهد اختيار كند ، بايد نماز را تمام بخواهد ، وگر نه بنابر
احتياط مستحب بين شكسته وتمام جمع نمايد .
( مسأله 1274 ) : كسى كه شغلش مسافرت نيست ، اگر مثلا در جائى كالايى
دارد كه براي حمل يا فروش يا اجاره ويا ساير أمور آن به صورت اتفاقي
مسافرتهاى پى در پى مىكند ، بايد نماز را شكسته بخواند .
( مسأله 1275 ) : مسافري كه شغلش مسافرت نباشد واز وطنش صرف نظر
كرده ومى خواهد وطن ديگر براي خود اختيار كند ، بايد در مسافرت خود نماز را
شكسته بخواند .
شرط هشتم : آن كه به حد ترخص برسد ، يعنى جائى كه اذان شهر را نشنود
وأهل شهر را نبيند ، واما در غير وطن چنانچه قصد أقامت ده روز كرده باشد بعيد
نيست حد ترخص معتبر باشد واحتياط ترك نشود .
( مسأله 1276 ) : كسى كه به سفر مىرود اگر به جائى برسد كه اذان را نشنود
ولى أهل شهر را ببيند يا أهل شهر را نبيند وصداى اذان را بشنود ، چنانچه بخواهد
در آنجا نماز بخواند ، بنابر احتياط واجب بايد هم شكسته وهم تمام بخواند .
مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — صفحة 233
مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي
ص٢٣٣