كسى موجب دلدارى و تسليت من خواهد شد ؟
( 1 ) 4 - مسعودى گويد : پس از آنكه حضرت زهرا ديده از جهان فرو بست ، على عليه السّلام به شدّت ناراحت شد . گريهاش شديد ، و آه و نالهاش بلند شد و در اين باره چنين سرود :
لكلّ اجتماع من خليلين فرقة * و كلّ الّذى دون الممات « 1 » قليل
براى هر اجتماعى از دو دوست سرانجام جدايى و فراق وجود دارد و هر آنچه كه به مرگ نپيوندد ، اندك است .
و انّ افتقادى واحدا بعد واحد * دليل على ان لا يدوم خليل « 2 »
و از دست دادن [ دوستانم ] يكى پس از ديگرى دليل بر آن است كه هيچ دوستى دوام نخواهد داشت .
( 2 ) 5 - علّامه مقرّم گويد : امّ سلمى همسر ابو رافع گويد « 3 » : در دوران بيمارى حضرت زهرا از آن حضرت عيادت مىكردم ، صبحگاهى به عيادت آن حضرت رفتم و او را همچون روزهاى قبل ديدم . به من فرمود : اى مادر ، قدرى آب برايم فراهم كن تا غسل كنم ! بهتر از هميشه غسل كرد . و سپس فرمود : اى مادر جامههاى جديدم را برايم بياور ! آن را پوشيد و دستور فرمود كه من بسترش را در وسط اتاق پهن كنم .
همين كار را كردم . رو به قبله بر روى آن خوابيد « 4 » و گفت : اى مادر ! من اكنون از دنيا خواهم رفت ، كسى روپوش از روى من برندارد ! اسماء بنت عميس مىگويد : هنگامى كه فاطمه وارد خانه شد ، قدرى او را به حال خود گذاشتم و بعد او را صدا زدم ، پاسخ نداد . بار ديگر صدا زدم : اى دختر محمّد
هامش
( 1 ) در نسخهء بدل « دون الفراق » آمده است .
( 2 ) در نسخه بدل چنين آمده است ؛ فاطمة بعد احمد .
( 3 ) بيت الاحزان ، صص 152 - 150 .
( 4 ) بعد دست راست خود را زير سر نهاد و رو به قبله خوابيد . ( بحار الانوار ، ج 43 ص 188 ) و دستش را زير گلويش نهاده گفت : من هم اكنون از دنيا خواهم رفت . ( تذكرة الخواص ، ص 318 ) و دست راستش را زير سر نهاد . ( وفاة الزهراء ، ص 79 ، تأليف بلادى ) .