به خاطر تكرار مضامين آن از ذكر آن خوددارى كرديم . وى پس از نقل روايت مىگويد : آمدن نام اسماء بنت عميس در اين روايت صحيح نيست . اسماء بنت عميس خثعميّه همسر جعفر بن ابى طالب بود كه پس از شهادت جناب جعفر ، أبو بكر با او ازدواج كرده محمّد بن ابى بكر از او متولّد شد . اين ازدواج در محل ذو الحليفه در سال آخر عمر رسول خدا و در سفر حجّة الوداع بود . وى پس از مرگ أبو بكر ، با امير المؤمنين على عليه السّلام ازدواج كرد و از حضرت نيز بچّهدار شد ، بدين جهت انتساب اين روايت را به او غلط و اشتباه مسلّم مىدانم كه از بعضى راويان و يا نسخهبرداران روايات سر زده است ، زيرا اسمائى كه در عروسى حضرت زهرا شركت داشته است ، اسماء دختر يزيد بن سكن انصارى بوده و اسماء بنت عميس با شوهرش جعفر در سرزمين حبشه به سر مىبرد كه براى دومين بار به سرزمين حبشه هجرت كرده بود و از جعفر داراى اولاد شد و همهء فرزندانش از جعفر در سرزمين حبشه متولّد شدهاند .
جعفر و همسرش اسماء تا هنگامى كه رسول خدا به مدينه هجرت فرمود ، در حبشه ماندند . جنگ بدر ، احد ، خندق و ديگر جنگهاى رسول خدا انجام شد تا اينكه در سال هفتم خداوند سرزمين خيبر را براى پيامبرش فتح كرد و در همان روز فتح خيبر جعفر و همسر و فرزندانش وارد مدينه شدند ، رسول خدا فرمود : نمىدانم به كدام يك شادمان گردم ، به فتح خيبر يا آمدن جعفر ؟ ازدواج فاطمه با حضرت على عليه السّلام چند روز پس از جنگ بدر بود و بنابراين ، آنچه كه صحيحتر به نظر مىرسد ، آن است كه اسماء مذكور در اين حديث ، اسماء بنت يزيد باشد كه احاديث ديگرى نيز از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نقل كرده است . . . .
( 1 ) در حاشيهء بحار « 1 » چنين آمده : كنيه اين اسماء ، امّ سلمه بوده كه به او خطيبة النساء نيز گفته مىشد . بنابراين ، آنچه كه در داستان شب عروسى حضرت زهرا از امّ سلمه نقل شده ، مربوط به اسماء دختر يزيد بن سكن بن رافع است و ربطى به امّ سلمهاى ندارد كه يك سال يا بيشتر پس از آن تاريخ حضرت رسول با او ازدواج فرمود .
به نظر نويسنده ، شايد ازدواج حضرت رسول با امّ سلمه در اوايل هجرت و قبل از
هامش
( 1 ) بحار الأنوار ، ج 43 ص 134 .