ازدواج حضرت فاطمه با امير المؤمنين عليه السّلام بوده است . بنابراين ، آنچه كه دربارهء شب عروسى حضرت زهرا از امّ سلمه نقل شده ، از همين امّ سلمه بوده نه از امّ سلمهاى كه اسماء دختر يزيد بن سكن بن رافع است ، و مؤيّد اين مطلب گفتار علّامه مجلسى رضوان اللّه تعالى عليه است كه در باب مهاجرت حضرت فاطمه عليها السّلام و ديگر زنان مهاجر به همراه حضرت على عليه السّلام گويد : رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم با زنانى چند ازدواج كرد ، در آغاز ورود به مدينه با سوده ازدواج فرمود ، و حضرت زهرا را نزد او برد و سپس با امّ سلمه ازدواج فرمود . امّ سلمه گويد : رسول خدا با من ازدواج فرمود و امور دخترش را به من واگذاشت . من سرپرستى و تربيت او را بر عهده گرفتم ، ولى به خدا سوگند كه او از من آگاهتر و مؤدّبتر بود و همه چيز را بهتر از من مىدانست . « 1 »
علّامه شوشترى گويد : و امّا آنچه كه اهل سنّت دربارهء ازدواج حضرت فاطمه عليها السّلام با حضرت على عليه السّلام نقل كردهاند : « أبو بكر و عمر به خواستگارى نزد رسول خدا رفتند ، حضرت آنان را نپذيرفت ، به عبد الرحمن بن عوف گفتند : تو با توجّه به اينكه ثروتمند مىباشى ، به خواستگارى برو ! حضرت او را نيز نپذيرفت . نزد على آمده گفتند : خوب است كه تو به خواستگارى فاطمه به روى . فرمود : خوب شد كه به من گفتيد . . . تا آنجا كه گويد : « اسماء به حضرت رسول عرض كرد : ثروتمندان و اشراف قريش از فاطمه خواستگارى كردند و موافقت نفرمودى ، چه شد كه او را به اين جوان دادى ؟ فرمود : اى اسماء ! تو نيز همسر همين جوان خواهى شد و فرزندى برايش خواهى آورد » ، اين روايت جعلى و ساختگى است . گواه و دليل بر جعلى بودن اين روايت آن است كه اسماء بنت عميس در آن زمان در حبشه به سر مىبرد و در آنجا سه فرزند براى جعفر آورد كه عبد اللّه ، عون و محمّد باشند و در سال هفتم پس از فتح خيبر جعفر او را به مدينه آورد و ازدواج حضرت فاطمه عليها السّلام با على عليه السّلام در سال دوم هجرى بود ، چنان كه در روايتى ديگر كه دربارهء عروسى حضرت زهرا نقل كردهاند ، چنين آوردهاند : « اسماء بنت عميس گفت كه رسول خدا هميشه براى على و فاطمه دعا مىكرد » ، كه اين روايت نيز با ساختگى و يا تحريف شده است كه
هامش
( 1 ) بحار الأنوار ، ج 43 ص 10 ، به نقل از دلائل الامامة 11 .