آيا واقعا مىشود پذيرفت كه عبّاس با علىّ بن ابى طالب ، آن آقا و بزرگ خاندان پاك و مطهّر بدين گونه رفتار كند ؟ با اينكه در پيش روى خود آيهء تطهير را داشت و ديگر آياتى را كه در قرآن مجيد در شأن آن بزرگوار نازل شده بود و همه را مىدانست ؟ ! در اين صورت براى عبّاس چه آبرو و چه ارزشى باقى مىماند و با در نظر گرفتن فرمايش پيامبر دربارهء على عليه السّلام ديگر چه حكمى مىتوان براى عبّاس صادر كرد كه فرمود : هر كس على را سب كند ، مرا سب كرده است و هر كس مرا سب كند ، خداوند را سب كرده است و هر كس خداوند را سب كند ، او را به رو به آتش جهنّم مىافكند .
نه ، به خدا سوگند ، ما جناب عبّاس را از اين گونه نسبتهاى ناروا منزّه و مبرّا مىدانيم و چنين مىدانيم كه آنان كه مىخواستند على عليه السّلام را سب كنند ، اين احاديث دروغين را از قول عبّاس جعل كرده آن را رهگذرى براى ناسزاگويى به امير المؤمنين عليه السّلام قرار دادند ، خداوند كينهها و حسادتهايى را كه در سينههايشان پنهان كردهاند و آنچه را كه آشكار مىكردند ، به خوبى مىداند و شكوه و شكايت را بايد به پيشگاه خداوند برد .
( 1 ) 2 - در زمان خلافت عثمان ، مروان بن حكم به دستور او فدك را به خود اختصاص داد و به تصرّف درآورد ، چنان كه در سنن بيهقى ، ج 6 ص 301 آمده است .
3 - معاويه در زمان خلافت خود ثلث فدك را به مروان بن حكم و ثلث ديگر را به عمرو بن عثمان بن عفان و ثلث سوم را به پسرش يزيد داد و اين تقسيم پس از شهادت حضرت حسن بن على عليه السّلام بود . اين ملك تا زمان خلافت مروان بن حكم به همين گونه در دست آنان بود و مروان آن را به خود اختصاص داده به پسرش عبد العزيز بخشيد و او به پسرش عمر بن عبد العزيز واگذار كرد .
4 - هنگامى كه عمر بن عبد العزيز به خلافت رسيد ، خطبهاى ايراد كرده گفت :
همانا فدك از جمله اموالى بود كه خداوند به رسولش بخشيد و اختصاص داد و مسلمانان در راه دستيابى بر آن جنگى نكرده كوششى نداشتند . فاطمه عليها السّلام آن را از آن حضرت درخواست كرد . حضرت فرمود : تو نمىبايست از من بخواهى و من نيز
فاطمة الزهراء ( ع ) بهجة قلب المصطفى ( ص ) ( فاطمه زهرا ( ع ) شادمانى دل پيامبر ) ( فارسي ) — صفحة 580
مساهمون: سيد حسن افتخارزاده
ص٥٨٠