اسقف نجران گفت : اى مسيحيان ! من چهرههايى را مىبينم كه اگر از خداوند درخواست كنند كوهى را از جاى بلند نمايد ، خداوند به خاطر آنان كوه را از جاى خود بر مىكند . با اينان مباهله نكنيد كه نابود خواهيد شد و تا روز قيامت بر روى زمين حتّى يك نفر مسيحى زنده نخواهد ماند .
و نيز تمامى مسلمانان بر اين مطلب اتّفاق نظر و اجماع دارند كه حضرت زهرا از كسانى است كه خداوند در شأن آنان آيهء تطهير را نازل كرده و فرموده است :
إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً
« 1 » ( 1 ) و او از جمله كسانى است كه خداوند دوستى آنان را بر عموم افراد امّت فرض و واجب كرده آن را پاداش رسالت و پيامبرى قرار داده است . و نيز از كسانى است كه خداوند متعال بر مردم لازم دانسته كه بر آنان درود و صلوات بفرستند ، همان گونه كه گفتن شهادتين در هر نمازى واجب است . . . .
خلاصه آنكه حضرت زهرا عليها السّلام در پيشگاه خداوند و پيامبرش و مؤمنان داراى جايگاه و منزلتى مقدّس و والاست كه اطمينان كامل نسبت به صحّت و درستى هر آنچه را كه بگويد و مدّعى شود بر ايمان حاصل مىشود و وثوق به آن داريم . و براى اثبات ادّعايش نيازى به شاهد و دليل نمىبينيم . زبان او گرد باطل نمىگردد و جز حقّ و راستى چيزى نمىگويد . صرف ادّعايش ، گوياى صحّت مدعايش بوده چنان از درستى مدّعاى او پرده برمىدارد كه برتر از آن كشف و پردهبردارى وجود ندارد ، و هر كس كه نسبت به آن حضرت عليها السّلام شناختى داشته باشد ، شكّ و ترديدى به خود راه نمىدهد . و أبو بكر بيش از همهء مردم آن حضرت را مىشناخت و از درستى ادّعايش آگاه بود ، امّا كار به گونهاى ديگر انجام گرفت و طورى شد كه على بن فارقى نقل كرده است . وى از مشاهير استادان و دانشمندان حوزهء علمى غرب بغداد است و يكى از استادان ابن ابى الحديد معتزلى به شمار مىآيد . هنگامى كه ابن ابى الحديد از او پرسيد : آيا فاطمه در ادّعايش كه فدك را نحلهء خود مىدانست صادق و راستگو
هامش
( 1 ) احزاب ( 33 ) : 33 .