ف
اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقاتِهِ وَ لا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ
« 1 » و اطيعوا اللّه فيما امركم به و نهاكم عنه ، فانّه
إِنَّما يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماءُ .
( 1 ) ( 7 ) پس خداوند ايمان را موجب پاكى شما از شرك ، نماز را موجب تنزيه و پاكى شما از ( آلودگى ) تكبّر ، زكات را باعث تزكيه و طهارت روح و روان [ از آلودگى گناهان از جمله بخل ] و رشد و فزونى در روزى ، روزه را موجب پايدارى اخلاص ، حج را باعث استوارى دين ، دادگرى را موجب انسجام و تقويت دلها ، و اطاعت پيروى از ما را باعث نظم و آسايش ملّت ، رهبرى و پيشوايى ما را موجب امان از جدايى و تفرقه ، جهاد را عزّت و شكوه اسلام ، صبر و پايدارى را كمكى بر استحقاق و شايستگى پاداش ، امر به معروف را به مصلحت عامّهء مردم ، نيكى به پدر و مادر را سپرى از خشم پروردگار ، پيوند و پيوستگى با ارحام و خويشاوندان را موجب كثرت جمعيّت ، قصاص را موجب جلوگيرى از خونريزىها ، وفاى به نذر را موجب قرار گرفتن در معرض آمرزش ، پرهيز از كمفروشى را موجب عدم زيان و ورشكستگى ، نهى از آشاميدن شراب را به خاطر پاك بودن از پليدى ، دورى جستن از قذف ( تهمت نارواى جنسى ) را انگيزهاى براى جلوگيرى از لعن و نفرين ، پرهيز از دزدى را موجب حفظ عفت و پاكدامنى قرار داد و خداوند شرك ورزيدن نسبت به خود را از آن جهت حرام فرمود كه بندگان در بندگى خود نسبت به ربوبيّت او اخلاص پيشه كنند ، « پس از خداوند بدان گونه كه شايسته است ، پرهيز داشته باشيد و تقوا پيشه كنيد و جز در حال مسلمانى از دنيا نرويد ! » و خدا را در آنچه كه شما را بدان امر مىكند و آنچه كه نهى مىكند ، فرمانبردارى كنيد ! زيرا فقط « بندگان بينا و دانا از خداوند خوف و ترس دارند . »
( 8 ) ثمّ قالت : ايّها النّاس ! اعلموا انّى فاطمة و ابى محمّد صلّى اللّه عليه و آله ، اقول عودا و بدءا و لا اقول ما اقول غلطا و لا افعل ما افعل شططا :
لَقَدْ جاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ ما عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ
« 2 » ، فان تعزوه و تعرفوه تجدوه ابى دون نسائكم و اخا ابن عمّى دون رجالكم و لنعم المعزىّ اليه
هامش
( 1 ) آل عمران ( 3 ) : 102
( 2 ) توبه ( 9 ) : 128 .