هنگام غروب مانند ستاره درخشان روشن مىشد . « 1 »
( 1 ) 5 - از حسن بن يزيد روايت شده است : به حضرت صادق عليه السّلام عرض كردم به چه مناسبت حضرت فاطمه ، « زهرا » ناميده شد ؟ فرمود : به خاطر آنكه براى آن حضرت گنبدى از ياقوت سرخ در بهشت وجود دارد كه ارتفاعش در آسمان به اندازهء يك سال راه است و به قدرت پروردگار در فضا معلّق است ، نه از بالا به جايى وابسته است كه آن را نگه دارد و نه از زيرش به ستونى وصل است تا محفوظ بماند .
صد هزار در دارد و بر كنار هر درى صد هزار فرشته قرار دارد . ساكنان بهشت همان گونه كه شما ستارهء درخشان را در وسط آسمانها مىبينيد ، آن را مىبينند و مىگويند : اين فاطمهء زهرا عليها السّلام است . « 2 »
( 2 ) 6 - ابن عماره از پدرش نقل مىكند كه از حضرت صادق عليه السّلام دربارهء فاطمه عليها السّلام پرسيدم كه چرا « زهرا » ناميده شد ؟ فرمود : زيرا حضرت هنگامى كه در محرابش مىايستاد ، نورش براى اهالى آسمان مىدرخشيد ، همان گونه كه نور ستارگان براى اهل زمين مىدرخشد . « 3 »
( 3 ) 7 - جابر از حضرت صادق عليه السّلام روايت مىكند : از حضرت پرسيدم كه به چه مناسبت حضرت فاطمه را « زهرا » ناميدند ؟ فرمود : به خاطر آنكه خداوند او را از نور عظمت خود آفريد . هنگامى كه نور عظمت پروردگار تابيد ، آسمانها و زمين به نور او روشن شدند ، ديدگان فرشتگان فروبسته شد و فرشتگان در مقابل پروردگار به سجده افتاده گفتند : اى خداى ما ، اى آقاى ما ! اين نور چيست ؟ خداوند به آنان وحى فرمود : اين نورى است از نور من ، آن را در آسمانم جاى داده از عظمتم آفريدم ، آن را از صلب يكى از پيامبرانم بيرون خواهم آورد و بر تمام پيامبران برترى خواهم بخشيد . و از آن نور امامانى را پديد مىآورم كه فرمان مرا به پاى دارند و به حقّ من رهنمون باشند ، آنان را پس از پايان يافتن وحى خودم جانشينان خويش در
هامش
( 1 ) همان مدرك ص 16 .
( 2 ) بحار الأنوار ج 43 ص 16 .
( 3 ) همان مدرك ص 12 .