تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ الغيبة الكبرى ( تاريخ غيبت كبرى ) ( فارسي ) — صفحة 70

مساهمون:

ص٧٠
نجات خويش از آشوب و بلوايى كه شما را فرا گرفته و غرق ساخته ، پشتيبانى كنيد » « 2 »

[ شرايط اقدام حضرت مهدى ع به وظايف اجتماعى ]

( 1 ) و ما مىدانيم كه ايستادگى آن حضرت - عليه السلام - در مقابل دشمنان و روياروى مشكلات و دشواريها ، جز با كارى ثمربخش و كوششى راستين در زمينه‌هاى عمومى و خصوصى نخواهد بود . به ويژه آنكه آن حضرت از ما يارى و همكارى با خود را مىخواهد تا از آشوب و بلوا و گرفتارى رهائيمان بخشد . بنابراين بر دوش هر فردى مسئوليّتى همه جانبه قرار دارد و اختصاصى به رهبر و پيشوا ندارد . بلكه احساس مسئوليّت آن حضرت ، بدون اينكه اين احساس در پيروان و شيعيانش نيز نسبت به رهبر خويش وجود داشته باشد ، فايده‌اى نخواهد داشت . ( 2 ) بنابراين حضرت مهدى - عليه السلام - تا آنجائى كه مىتواند ، تمام گرفتاريهاى پيروان و دوستان خود را به عهده گرفته و پيوسته آنان را يادآورى نموده ، و براى نگهدارى آنها مىكوشد و خطرات را از آنها دور مىسازد ، چنان كه روش و سنّت پدران بزرگوار آن حضرت نيز همين بوده است و در دوران غيبت صغرى نيز همين سنت را از او شناخته‌ايم . با اين تفاوت كه آنان به طور عادى اين كار را انجام مىدادند و ليكن حضرت مهدى - عليه السلام - در دوران غيبت با صفت و وضع مشخّص خود نيست ، بلكه به صورت يك فرد عادى در جامعه ظاهر مىشود و با در نظر گرفتن دو شرط اساسى دست به كار مىزند ، كه اگر يكى از آن دو شرط وجود نداشته باشد ، به ناچار از انجام آن كار منصرف خواهد شد : ( 3 ) شرط اوّل : نخستين شرط اين است كه انجام آن كار به آشكار شدن امر آن حضرت و منتفى شدن غيبت منتهى نگردد . زيرا واضح و بديهى است كه حضرت مهدى - عليه السلام - كارهاى همگانى و اسلامى را به صورت يك فرد عادى انجام
هامش
( 2 ) احتجاج 2 / 323 .