جانب خداوند متعال آمادگى كامل براى آن ( پنهان كردن خويش ) به دو داده شده است ، نمىتواند خود را از ديد مردم پنهان دارد ؟ ! ( 1 ) سؤال سوم :
كسى كه حضرت مهدى - عليه السلام - را مىبيند ، به زودى او را خواهد شناخت و اين شناسايى بتدريج باعث علنى شدن او مىشود و غيبت به معنى پنهان بودن و عنوان و شخصيّت حضرت منتفى مىگردد . زيرا اين احتمال هست كه بيننده ديگران را نيز خبر كند و همگى او را بشناسند و قضيه آشكار گردد .
اين سؤال را با در نظر گرفتن سه زمينه و حالت مىتوان پاسخ داد :
( 2 ) اوّل : شخصى كه از ديدار حضرت مهدى - عليه السلام - بهرهمند مىشود ، جز يكى از اوليا و اصحاب ويژه نخواهد بود و اين چنين آدمى مورد اطمينان است و به ديگران نخواهد گفت و مردم نمىدانند كه اين شخص حضرت را ديده و شناخته است ، و او آزاد است در اينكه اين مطلب را بگويد يا بپوشاند و يا اينكه بخشى از رويداد را اظهار كند و قسمتى ديگر را به اندازهاى كه مصلحت غيبت امام - عليه السلام - ايجاب مىكند ، مخفى سازد .
دوم : در صورتى كه بيننده مورد اطمينان نباشد و رو در رويى با او مصلحت باشد ، پس گاهى محل ملاقات با او بسيار دور است كه در اين حالت حضرت مهدى - عليه السلام - از پيش مىداند كه ديگر هرگز در شهر او و يا در اماكنى كه در طول حيات خود قدم خواهد گذاشت ، با آن شخص برخوردى نخواهد كرد . و بدين صورت خطرى كه در سؤال بدان اشاره شده است موضوعى نخواهد داشت .
سوم : در حالتى كه محلّ سكونت بيننده به منطقهء مسكونى حضرت مهدى - سلام اللّه عليه - نزديك باشد و فرد مورد اطمينان نيز نباشد ، لازم است كه آن حضرت برنامهء خاصّى براى رفع خطر از خود داشته باشد .
( 3 ) و شايد واضحترين برنامهها و نزديكترين آنها به ذهن آدمى ، اين باشد كه آن حضرت - عليه السلام - وضع ظاهرى و عادى خود را تغيير دهد و با سرو وضعى جديد با آن شخص برخورد كند . و از اينجاست كه - به دلالت روايات -
تاريخ الغيبة الكبرى ( تاريخ غيبت كبرى ) ( فارسي ) — صفحة 57
مساهمون: سيد حسن افتخارزاده
ص٥٧