زيرا وقتى يك فرد خويشتن را به طور شايسته آماده سازد ، براى ايجاد شرايط ظهور و فرا رسيدن روز موعود به اندازه توان و امكانات خود كمك كرده ، و از اين راه ، باب خيرات و نيكيها را به روى امّت گشوده است .
( 1 ) زمينه سوم : دستيابى به خيرات ، نه تنها براى خود و امّت خود ، بلكه براى عموم انسانها ؛ زيرا بهره و سودى كه از ايجاد شرايط ظهور حاصل مىشود به تمامى انسانها مىرسد ، و همكارى در ايجاد آن شرايط ، همكارى در ايجاد عدالت و دادگسترى همه جانبه و فراگير است ، و اختصاص به يك گروه و طايفه ندارد .
اين سه زمينه را تمامى مذاهب اسلامى قبول دارند ، و بلكه مىتوان گفت اين امور مقتضاى عقيده به روز موعود است در هر دينى كه باشد .
( 2 ) زمينه چهارم : سهيم بودن در ايجاد شرايط ظهور است كه موجب جلب خشنودى و رضايت خاطر شريف حضرت بقيّة اللّه - عجل اللّه تعالى فرجه الشريف - مىباشد ؛ زيرا هر چه از تعداد گنهكاران كم ، و بر جمعيّت مؤمنين افزوده گردد ، باعث خشنودى آن حضرت گشته و در حقيقت يك نحوهء همكارى در راه ايجاد اهداف عاليه آن بزرگوار مىباشد .
اين مطلب ، فقط ويژه كسانى است كه امامت آن حضرت را قبول دارند و مخصوص شيعيان دوازده امامى است .
اينها بود آن جهات اساسى و اصلى كه مىبايست هر انسانى داراى آنها باشد تا نمونه كامل يك فرد منتظر شود و مصداقى راستين براى مفهوم درست و اسلامى انتظار باشد .
( 3 )
نكته سوم : انديشه مهدويّت ، انگيزهاى براى تلاش هر چه بيشتر
از آنچه در دو نكته پيش گفته شد ، پاسخ صحيح به شبهه مشهورى كه مىگفت : « انتظار حضرت مهدى ، موجب سستى و تنبلى در اصلاحات اجتماعى شده و انسان را از مبارزه و پيكار با ستم و ستمكاران بازمىدارد و پيوسته اصلاح امور را به ظهور حضرت حواله مىدهد » داده شد .