مهم و اصلى مىباشند :
اوّل : كسانى كه دست از كار و تلاش كشيده ، و مصالح فردى را بر مصالح عمومى ترجيح مىدهند .
دوم : كسانى كه مفاهيم اسلامى را به صورتى ناقص فهميده ، و برداشتى نادرست از عقايد اسلامى دارند ، كه در واقع انديشهاى نادرست و فاسد در مغز آنها است .
( 1 ) شبهه بيشتر در بين اين اشخاص وجود دارد ، كه مىگويند حضرت مهدى ظهور نخواهد كرد ، مگر بعد از آنكه زمين را جور و ظلم فرا گرفته باشد ، چنان كه در حديث متواتر از رسول خدا نقل شده است . از آن حديث چنين فهميدهاند كه مىبايست بر ظلم و ستم افزود ، و هيچگاه در مقابل آن كارى انجام نداد تا ظهور حضرت زودتر فرا رسد .
( 2 ) گروه سوم : كسانى كه معتقدند اصولا تلاش و فعاليّت براى اصلاح جامعه و پيكار با ستم و ستمكاران به جايى نمىرسد و فايدهاى ندارد . اينان مردمانى مأيوس و نااميدند كه شكوه و هيمنهء ستمگران و جنايتكاران بر سر آنها سايه افكنده و به اين نتيجه رسيدهاند كه هيچگونه قدم اصلاحگرانه به جايى نمىرسد و فايدهاى ندارد ، و بايد در گوشهاى نشست و دست از هر گونه اصلاح و امر به معروفى كشيد و در انتظار حضرت به سر برد تا او بيايد و كارها را اصلاح كند .
اين مهمترين شبههاى است كه در ذهن پارهاى از طبقات مردم وجود دارد ، و ما مىتوانيم با توجه و تكيه بر مباحث گذشته به پاسخ اين شبهات بپردازيم و با در نظر گرفتن سه نكته ، ايراد و اشكال را بر طرف سازيم :
( 3 )
سه نكته در پاسخگويى به شبهه
: اوّل : مشاركت فرد و جامعه در ايجاد شرايط ظهور جز با كوشش جدّى و پىگيرى كه ميزان اخلاص و احساس مسئوليّت را بالا ببرد ، امكانپذير نيست . و در اين صورت است كه افراد با اخلاص مىتوانند به هنگام ظهور حضرت ، در كار بزرگ هدايت عالم سهيم گردند . و قبلا نيز در اين باره به تفصيل سخن گفته و دانستيم كه اين مسأله ، اساس و پايه برنامهريزى خدايى براى روز موعود است و