اينجا نشستهايم . » « 1 »
اين همان عقيده نادرستى است كه براى انسانيّت درخواست و آرزوى نيكى و خير شود ، بدون اينكه كارى و تلاشى در راه استقرار آن انجام گيرد .
( 1 )
نخستين عنصر : جنبه عقيدتى
اين مسأله در نتيجهء سه امر مبرهن مىشود :
( 2 ) امر اوّل : اعتقاد داشتن به اينكه هدف خداوند ، اصلاح همگى بشريّت است ، و در آينده عدل مطلق سراسر زندگى بشر را فرا خواهد گرفت ، و اينكه وعده خداوند در قرآن مجيد و آنچه كه هدف خدايى به آن تعلق گرفته ، تخلفناپذير است . برهان و دليل اين مطلب را در گذشته آورديم .
( 3 ) امر دوم : اعتقاد به اينكه آن رهبر پيروز در آن روز موعود ، حضرت مهدى - ارواحنا فداه - مىباشد ، چنان كه اخبار و روايات شيعه و سنى در اين مورد به حد تواتر رسيده ، بلكه بيش از حد تواتر است . و دانستيم كه ثبوت مفهوم روايت متواتر بديهى و ضرورى است .
( 4 ) امر سوم : اعتقاد به اينكه آن رهبر پيروز ، حضرت محمّد بن الحسن العسكرى - عجل اللّه تعالى فرجه الشريف - است كه اعتقاد به او از ضروريات مذهب اماميه است ، و اخبار و روايات فراوانى در مجموعههاى خبرى و روائى شيعه در اين باره نقل شده است ، وعده زيادى از متفكران و انديشمندان بزرگ اهل سنت ، همچون ابن عربى در فتوحات مكيّه و قندوزى در ينابيع الموده ، و حموينى در فرائد السمطين ، و گنجى در كتاب بيان ، با آنها هم عقيده مىباشند .
كسانى كه به اين امور سهگانه معتقدند ، گرچه مختصر اختلافى در بعضى از جزئيّات با يكديگر دارند ، لكن ما در بخش برنامهريزى الهى متذكر اين نكته شديم كه دو امر اوّل به امر سوم برمىگردند ، و نتيجه و حاصل آن دو نيز همان امر سوم خواهد شد . بنابراين مىشود بدون هيچگونه اختلاف و تضادى به هر سه امر
هامش
( 1 ) مائده / 24 .