( 1 )
جنبه دوم : [ نصوص و رواياتى گوياى ويژگيهاى آينده و خصوصيات مردم در پايبندى به دين ]
نصوص و رواياتى كه گوياى ويژگيهاى آينده مىباشد ، و خصوصيات زمانه و مردم آن را كه تا چه اندازه پايبند دين و مذهب مىباشند و احساس مسئوليّت و درك مذهبى تا چه پايه است بازگو مىكند ؛ و سرنوشت تودههاى منحرف و انسانهاى فاسد و تبهكار ، و كيفرهايى را كه خداوند براى آنها در نظر گرفته است ، مشخص مىسازد .
( 2 ) در اين كتاب ، گرچه بيشتر به رواياتى استناد كردهايم كه معتقدان به حضرت غيبت حضرت مهدى - عليه السلام - نقل كردهاند ، لكن چون ديگر مذاهب اسلامى نيز در اين باره رواياتى را نقل كردهاند ، بهتر است از آنها نيز رواياتى بياوريم تا احاطه به آنها نيز پيدا كنيم .
براى رعايت اختصار ، اگر در دو كتاب صحيح مسلم و صحيح بخارى ، درباره حادثه و رويدادى روايتى وجود داشت از آن دو كتاب نقل كرده ، و در صورت وجود نداشتن در آنها ، از ديگر كتب صحيح اهل سنت روايتى را متذكر مىشويم ؛ و روايات وارده از ائمه - عليهم السلام - را نيز به آنها ضميمه مىكنيم ؛ البته از كتابهاى قديمى و مدارك هر چه نزديكتر به زمان ائمه - عليهم السلام - . و اگر نمىخواستيم رعايت اختصار را بكنيم ، مىبايست در هر رويدادى كه نقل مىكنيم دهها روايت و حديث بياوريم ، ولى لزومى براى نقل آن همه روايات متكرره نديديم ؛ زيرا با مراجعه به دو كتاب صحيح اهل سنت - صحيح بخارى و مسلم - و كتب قديمى شيعه ، ديگر نيازى به ساير كتب نيست .
با در نظر گرفتن ديدگاه مذكور مىبايست در چندين جهت بحث كرد .
( 3 )