( 1 )
امر پنجم : اهداف عمومى حضرت از ديدار با مردم
( اهداف و نتايج مخصوص را در امر ششم بررسى مىكنيم ) .
منظور از اهداف عمومى ، نتايج و فوايدى است كه براى جامعه اسلامى بر اين ديدارها مترتب است كه اينها از آن اهداف فردى مهمتر و گستردهتر است ، و گفتيم كه اين گونه اهداف كمتر برآورده مىشود و علتش را نيز ذكر كرديم .
البته در ضمن اين فصل و فصل آينده ، فرصتى براى بررسى اجمالى و به طور مختصر خواهيم داشت .
( 2 ) چندين هدف عمومى و اجتماعى در اين ديدارها ، براى حضرت مىتوانيم در نظر گيريم :
هدف اوّل : نجات دادن تودههاى مسلمان ، از دست جنايات و ستم فرمانروايان منحرف و كژانديش ، مخصوصا آنجا كه خير و سلامتى پيروان و دوستان مخصوصش مترتب بر آن باشد .
از جمله اين موارد ، نجات مردم بحرين است از دست نوكران و دستنشاندگان استعمارگرها كه صريحا روايت گوياى آن است « 28 » ، در آن وقت كه نخست وزير اين كشور حيله و نقشهاى ريخت كه قرار شد با شيعيان همچون كفّار حربى از اهل كتاب رفتار شود ، يا جزيه پرداخته و ذلت پرداخت آن را تحمّل كنند و يا مردانشان كشته و زنان و كودكانشان به اسارت گرفته شوند ، و حضرت در خنثى ساختن اين توطئه نقش بزرگى داشت .
( 3 ) هدف دوم : نجات دادن مسلمين از دست جنايتكاران و تجاوزگران و راهزنان و دزدانى كه سر راه كاروانيان و مسافران را مىگرفتند .
از جمله اين موارد ، داستان « 29 » گشودن راه كربلاست ، در نيمهء شعبان براى زائران حرم جدّش در شب نيمهء شعبان ، آنجا كه قبيله عنيزه بر سر راه
هامش
( 28 ) نجم ثاقب / 314 ؛ بحار ( كمپانى ) 13 / 149 ؛ طبع جديد 52 / 178 ؛ و منتهى الآمال 2 / 316 .
( 29 ) نجم ثاقب / 370 ؛ منتهى الآمال 2 / 326 .