ادبارهم نفورا ، و صلى اللّه على محمّد و آله الطاهرين . . . » « 1 » .
« به حجاب خداوندى پناه مىجويم نورى كه بدان از ديدهها نهان است و به بسم اللّه الرحمن الرحيم خود ، خانواده ، فرزندان و هر آنچه بدان توجه دارم را حراست مىكنم . و از هر آنچه مىترسم به خداوندى پناه مىبرم كه :
« جز او خدايى نيست ، زنده و پاياست و او را خواب و چرتى فرانمىگيرد هر آنچه در آسمانها و زمين است از آن اوست ، چه كس را ياراى شفاعت كردن نزد اوست جز به فرمان و اذن او ، پيشاپيش و پس آنان را مىداند به كمتر بخشى از دانش او احاطه نيابند جز بدانچه بخواهد ، كرسى قدرت او آسمانها و زمين را درنورديده است و نگهداشتن آنها او را خسته نمىكند و اوست والاى بزرگ مرتبه » .
« چه كسى ستمكارتر از آنست كه آيات خدا را بر او بخوانند ليكن بدان پشت كند و آنچه را پيش فرستاده فراموش نمايد » .
« بر دلهايشان پوششى گذاشتيم تا درك نكنند و در گوشهايشان سنگينى قرار داديم و اگر آنان را به سوى هدايت فراخوانى هرگز هدايت نخواهند شد » .
« آيا آنكه هوا و هوس خود را به خدايى گرفت ديدهاى ، آنكه خداوند بر علمش گمراه ساخت و بر دل و گوشش مهر زد و در برابر ديدگانش پرده آويخت پس چه كسى بعد از خدا او را هدايت خواهد كرد آيا متذكر نمىشويد ؟ آنانند كسانى كه خداوند بر دل ، ديده و گوششان مهر زده است و آنانند غافلان » .
« و هنگامى كه قرآن تلاوت مىكنى ميان تو و آنان كه به آخرت ايمان ندارند حجابى پوشاننده قرار مىدهيم و بر دلهايشان پوششى كه درك نتوانند كرد و در گوشهايشان سنگينى كه شنيدن نتوانند . و هنگامى كه خدايت را به
هامش
( 1 ) - مهج الدعوات ، ص 44 - 45 .