متحمل شدند و به انحاء گوناگون مورد شكنجه و ايذاء قرار گرفتند زيرا عباسيان رسما به سركوب ، تعقيب و شكنجه آنان پرداختند و كشتارهاى دسته جمعى از آنان به عمل آوردند . عيسى بن زيد در شعرى مىگويد :
« از آنچه مىكشيم به خداوند شكايت مىكنيم ، آشكارا به ستم ما را مىكشند و پيوسته هراسانيم . اقوامى بر اثر دوستى ما سعادتمند مىشوند ليكن ما بخاطر آنان رنج مىكشيم و كارها در اين مورد بر عكس است » « 1 » .
اين شعر از رنج ، مصائب ، كشتار و شكنجه علويان به دست بنى عباس سخنها دارد . عباسيان به نام علويان و با حمايت و پشتيبانى و قربانى دادن آنان به قدرت رسيدند و حكومت را از چنگ بنى اميه درآوردند . اما پس از تسلط بر اريكه قدرت به سراغ علويان آمدند و نخست آنان را از پا درآوردند و با كشتن ، تعقيب و زندان جمع آنان را متلاشى كردند .
يكى از سياستهاى اتخاذ شده بر ضد علويان محاصرهء اقتصادى بود .
عباسيان آنان را در تنگناى اقتصادى و مالى كشندهاى قرار دادند . يحيى بن عمر علوى در شعرى خطاب به عباسيان مىگويد : « 2 »
« سخن مردى را كه از حق به باطل و ستم ، كمترين گرايشى نداشته است به عباسيان برسانيد : اگر دنيا از آن شماست به عموزادگانتان نيز بخشى از آن بدهيد و از اموال خود قوت بيشترى به ما بدهيد كه اين كار به حكومت عادلانه ،
هامش
( 1 ) - سر السلسلة العلوية ، ص 65 :الى اللّه اشكو ما نلاقى و اننا * نقتل ظلما جهرة و نخافو يسعد اقوام بحبهم لنا * و نشقى بهم و الامر فيه خلاف( 2 ) - سر السلسلة العلويه ، ص 63 :ابلغ بنى العباس قول امرئ * ما مال من حق الى ظلمان كانت الدنيا لهم فاسمحوا * منها به قوت لبنى العمو اوسعونا القوت من مالكم * فانه اعدل فى الحكم