نماينده حسين بن على ( ع ) را دستگير و با هانى بن عروه بزرگ قبايل سبئيه بن قتل رسانيد ، آن گاه بزرگان و سران قبايل عدنان را مانند عمر بن سعد قرشى ، و شبث بن ربعى تميمى ، و شمر بن ذىالجوشن ، و ديگر افراد ستمگر عدنانى را به دور خود جمع نمود ، و سپاه انبوهى آماده ساخت ، تمام جنگجويان كوفه را از راههاى مختلف به سپاه خلافت قرشى ، ملحق كرد ، به طورى كه هيچ فردى قدرت و ياراى آن را نداشت كه با حكومت زياد بن ابيه علناً مخالفت كند ، و با در راه تقريت و تحكيم قيام حسين بن على ( ع ) كوشش و فعاليّت نمايد ، در نتيجه لشكر خلافت قرشى توانست در كربلا خاندان پيامبر و ياران پاكشان را به خون آغشته و اجساد بى سر ايشان را در آن بيابان برهنه بيافكند !
در اين جا بود كه پيروزى قبايل عدنان بر قبايل قحطان سبئى به اوج رسيد .
سبئيه در قيام مختار
بعد از حادثه جانگداز كربلا و هلاكت يزيد بن معاويه دلهاى كوفه بيدار شد ، و از اين كه در يارى كردن به حسين بن على ( ع ) سخت كوتاهى كرده و كناره گرفته بودند در درون ( ع ) شان احساس ندامت و پشيمانى كردند و لشكرى از ايشان به نام لشكر توّابين تشكيل شد و با لشكر اين زياد جنگ كرد تا همه شهيد گرديدند ، سپس قبايل سبائى به دور مختار ثفقى گرد آمدند و به خونخواهى حسين بن على ( ع ) به پا خاستند و فرماندهى ايشان را نيز ابراهيم بن اشتر سبئى بر عهده داشت ، سپاه نسبتاً عظيم و نيرومندى به وجود آمد در آغاز عمر بن سعد عدنانى و شمر بن ذىالجوشن ضبابى و افراد زياد ديگرى از قبايل عدنان را كه در قتل حسين بن على نقش مؤثّرى داشتند به قتل رسانيدند ، در برابر ايشان افراد قبايل عدنانى دور مصعب بن زبير عدنانى را گرفتند و با قبايل سبئى و خونخواهان حسين بن على به مبارزه پرداختند و سخت با آنان جنگيديد تا بر ايشان غالب آمدند و مختار را كه گروه خونخواهان حسين بن على را رهبرى مىنمود به قتلش رسانيدند .
در تمام مدت اين كشمكشها ، از زمان حكومت زياد بن ابيه بر كوفه و بصره كه ايران هم تابع آن بود و همهء كشورهاى شرقى اسلامى را در برگرفت تا آخر حكومت خلفاى