سبئيه در دوران بنى اميه
اشتدّت الخصومة بينهما فى اخريات العهد الأموى .
در اواخر دوران بنى اميّه خصومت قبايل عدنانى با قبايل
سبائى به اوج اعلا رسيد .
مؤلّف
پس از شهادت اميرالمؤمنين دگر باره قريش سختتر از پيش زمام امور مسلمانان و حكومت كشورهاى اسلامى را به دست گرفتند و انصار سبئى را از تمام امور و دستگاهها بر كنار كردند ! با قساوت و سنگدلى ، و بسى بىرحمانه با آنان رفتار نمودند و به دستور پسرخوانده وابسته به بنى اميّه ، يعنى زياد بن ابيه ، و پس از وى فرزندانش ابن زياد ، در هر نقطه از كوفه و اطراف آن به بزرگان قبايل سبئه ، و هر يك از شيعيان على كه غالباً از سبئيه بودند ديت مىيافتند آنها را با وضع فجيع و جگرخراش مىكشتند ! بدار مىآويختند ! زنده به گور مىكردند ! خانه و كاشانهاش را ويران مىساختند ! و . . .
اين مسلمانان ستمديده و زجر كشيده با ديگر مسلمانان به حسين بن على ( ع ) پناه بردند ! و از وى استمداد كردند ! و او نيز براى نجات اسلام و مسلمانان از چنگال حكومت ظالمانهء بنى اميّهء عدنانى به پا خاست ، در اين وقت پسر زياد و فرزند پسرخوانده خاندان اميّه با حيله و تزوير وارد كوفه شد ، و بر اوضاع مسلّط گرديد ، مسلم بن عقيل ، سفير و