تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عبدالله بن سبأ و ديگر افسانه هاى تاريخى — صفحة 771

مساهمون:

ص٧٧١
نيز ثابت و محقق گردد . هم‌پيمانان قبايل در آن زمان ، قبايل ربيعه بوده و سبب هم‌پيمانى اين دو سلسله ، از تاريخ چنين معلوم مىگردد :

سبب پيمان اتّحاد دو قبيله

افراد قبايل ربيعه ، مانند قبايل سبئىهاى يمن ، از شيعيان و ياران على ( ع ) بودند . و اين دو قبيله ، در يارى و نصرت على ( ع ) در جنگ جمل و جنگ‌هاى ديگر ، شجاعت‌ها و رشادت‌هاى فراوان از خود نشان دادند . و امير مؤمنان ( ع ) در ميان اين دو قبيله ، پيمان هم‌بستگى را با نوشتن عهدنامه تأكيد و تشديد فرمود .

پيمان‌نامه

بر پيمان زير قبايل يمن شهرنشين و باديه‌نشين آنها ، و قبايل ربيعه شهرنشين و صحرانشين آنها ، اجماع و اتّفاق كردند كه افراد هر دو قبيله به كتاب خدا مؤمن و معتقد باشند ، و مردم را به سوى آن بخوانند و امر به عمل كردن به آن كنند و اجابت كنند آن كس را كه دعوت به قرآن و عمل كردن به آن كند . به هيچ قيمتى دست از قرآن برندارند . و هيچ چيز را به جاى قرآن نپذيرند . و افراد اين دو قبيله ملتزم مىشوند دست به هم بدهند ، كمك و پشتيبان هم باشند . عليه كسانى كه با اين مرام مخالفت نمايند و آن را ترك كنند در اين امر يار هم باشند . اين پيمان را به جهت ناخشنودى يكى بر ديگر ، و يا خشم يكى بر ديگرى ، و يا خوار كردن گروهى گروه ديگر را ، و يا دشنام دادن گروهى گروه ديگر را ، درهم نشكنند . تمام افراد هر دو قبيله ، حاضر و غايب ايشان دانشمند و خردمند و مردم عادى بر مواد اين پيمان‌نامه ، با خداى بزرگ عهد و ميثاق محكم بستند ، و از پيمان با خدا بازخواست مىشود . ( نويسندهء پيمان : على بن ابى طالب ( ع ) ) . قبيلهء ربيعه پس از تنظيم پيمان‌نامه كه به وسيلهء امير مؤمنان تنظيم و نوشته شد ،