اگر كوچ كنى ما در خانه ننشينيم ، ( 1 ) فرمان تو راست ، ما را فراخوان تا اجابت كنيم ، و فرمان ده تا فرمان پذيريم و هر گاه كه بخواهى فرمان در اختيار توست .
گفت : اى بنو سعد ، اگر فرمان پذيريد ، خدا شمشير را از شما بر ندارد و همواره شمشيرها در دستهاتان باشد . آن گاه نامهاى اين چنين ( از زبان هر يك ) به امام نوشته شد .
[ نامه يزيد بن مسعود نهشلى به امام حسين عليه السلام ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
امّا بعد ، نامهء مباركت عزّ وصول بخشيد ، و از محتوايش در اين كه مرا فرا خواندى و دعوتم فرمودى كه بهرهام را از طاعت از تو گرفته با نصرت تو به نصيبم فائز گردم ، آگاه شدم . خداى بزرگ همواره زمين را از عامل به خير و راهنماى به راه نجات خالى نگذارد ، شما حجّت بالغهء خدا بر خلق و امانت او در زمين بوده ، آرى شما شاخههاى پر بار درخت زيتون احمديهايد كه پيامبر ريشهء آن بود ، طائر بلند پرواز سعادت با دست مباركت به پرواز در آيد ، من بنى تميم را رام تو كردهام و به كمال پيرو حضرتت هستند و تشنهء اطاعت از تو چون شتر تشنه به گاه ورود به آب هستند ، و رقاب بنى سعد را مطيع فرمانت نمودم و آلودگيهاى درون و سينههايشان را با باران پند و رهنمايى چنان شستشو دادهام كه درخشندگى آن به چشم مىخورد .
حسين عليه السّلام چون نامه را خواند فرمود :
( آمنك اللَّه يوم الخوف و اعزّك و ارواك يوم العطش الاكبر )
، « خداوند تو را در روز خوف ( قيامت ) ايمن داشته و در روز تشنگى بزرگ سيرابت فرمايد » .
ابن مسعود نهشلى آمادهء حركت به سوى حسين عليه السّلام شده بود كه خبر شهادت حضرت به دو رسيد ، و از اين كه توفيق يارى امام را نيافت بشدّت بىتابى كرد .
منذر بن جارود ، پيك و نامهء حسين عليه السّلام را تسليم عبيد اللَّه بن زياد نمود ، زيرا منذر