آدمند و در درجه دوم ذريه نوح و سپس ابراهيم - از حضرت صادق عليه السلام - زيرا ميفرمايد : اين برگزيدگان الهى بعضى از نسل بعضى ديگرند .
وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
: يعنى خدا شنوا و دانا است .
در معنى و مقصود اين آيه دو قولست :
1 - شنواست به آنچه آنان ( ذريه ) گويند و داناست به آنچه در دل پنهان ميدارند و به همين جهت آنها را برترى بخشيده كه : استقامت و صدق قلبى و عملى آنها را ميداند .
2 - شنواست سخنان دختر عمران را در نذرى كه كرده و داناست به آنچه در دل پنهان داشته .
نظم آيات :
وجه ارتباط اين آيه بما قبل اينست كه چون درباره ابراهيم و عيسى بين يهود و نصارى نزاع واقع شد خداوند بيان ميفرمايد كه هر كه مطيع پيغمبر اكرم ( ص ) است بايد گفتهء او را درباره آن دو بپذيرد .
و گفتهاند كه وجه اتصال اينست كه چون مشركان از امر خدا درباره اطاعت پيغمبر سرباز زدند خداوند بيان فرمود كه همانطور كه قبلا انبياء را برسالت برگزيده محمد ( ص ) را نيز برگزيده پس دليلى ندارد كه رسالت گذشتگان از رسل را بپذيرند و رسالت او را انكار كنند .